بر تو واجب است که آن را دوباره بخوانی و به نسبت جماعتی که پشت سر تو نماز خوانده‌‌اند دوباره خواندن بر آن‌‌ها لازم نیست زیرا آن‌‌ها در مورد جنابت تو چیزی نمی‌‌دانند...

اگر یقین حاصل نمود که بی وضو شده بر او واجب است که از نماز خارج شود و جایز نیست که شرم و حیا مانع او از این کار شوند...

اگر نجاست به قدری باشد که مورد عفو قرار نمی‌‌گیرد مانند اینکه مطمئن باشد که مدفوع است در این صورت واجب است که امام را از آن آگاه سازد...

هنگامی که امام برای مردم نماز خواند سپس به یاد آورد که لنگش نجس است اگر بالای آن لباسی وجود دارد که او را می‌‌پوشاند لنگش را بیرون می‌‌آورد و به نمازش ادامه می‌‌دهد...

امامی که فراموش کرده نماز عصر را بخواند و وارد نماز مغرب شده و در اثنای نماز به یاد آورد که نماز عصر را نخوانده است نماز مغرب را ادامه داده و هنگامی که آن را تکمیل کرد نماز عصر را می‌‌خواند و در این صورت نماز عصر او درست است...

بر او واجب است که در انجام اعمال صالح جدیت و شجاعت داشته باشد به صورتی که در مقابل وساوس شیطانی تسلیم نشود لذا شیطان برخی اوقات تو را با ترساندن از ریاء، غرور، خودشیفتگی وادار به ترک کردن عمل صالح می‌‌کند...

آن چه برایم از سنت آشکار است این است که تکبیرات انتقال به یک صورت است و فرقی بین تکبیر رکوع، سجده، قیام و نشستن نیست...

اگر مسجد بزرگ باشد به این صورت که در مکان دوری از جماعت با دوستت نماز مغرب بخوانید سپس همراه جماعت آن چه از نماز عشا باقی مانده را بخوانید خوب است....

بله، برای شخص مقیم جایز است که پشت سر شخص مسافر نماز بخواند و در این حالت اگر مسافر نمازش را تمام کرد و سلام داد مقیم برخواسته و آن چه از نمازش را که باقی ماند کامل می‌‌کند....

مسافر، امام مقیم و مقیم امام مسافر می‌‌شود...

برای مسافر درست است که امام و خطیب جمعه شود....

صحیح این است که درست است که مسافر یا کسی که به خاطر تحصیل مقیم است امام نماز جمعه شوند ...