حرفی که به مادرت زدی که او را طلاق خواهم داد، طلاق محسوب نمی‌گردد بلکه خبری است از آنچه از تو واقع خواهد شد لذا او را طلاق ندادی...

اگر به زن خود گفته است: تو را طلاق داده‌ام و بعدا ورقه‌ی طلاق برای تو می‌آید پس در این صورت طلاق واقع شده است...

این طلاقی که از تو واقع شده است و آن را با دستت بر ورقه‌ای نوشتی که خوانده می‌شود، طلاقی شرعی می‌باشد و از جهتی که قبل از جماع و همبستری رخ داده است پس آن زن نیازی به گذراندن عده ندارد ...

دوست دارم که به این برادر سوال کننده و دیگر شنوندگان گوش‌زد کنم که طلاق امر آسانی نیست که با یک کلمه یا با کمترین خشم رخ دهد و مشروع این است که مرد بر نفس خود توانا باشد و خشم خود را فرو برد...

کلماتی که با آن نیت طلاق را کرده است، طلاق واقع می‌شود چون کلمات دلالت بر جدایی می‌کنند و او نیز نیت طلاق کرده است...

اگر در عصبانیت شدید بودی که نمی‌دانستی چه می‌گویی پس طلاق واقع نمی‌شود ...

طلاق آخر تو که اگر نیت تو از گفتن: باید از خانه خارج شوی، طلاق بوده است پس طلاق بر او واقع شده است...

لعنت کردن همسرش که لعنت کردن مسلمانی است حرام می‌باشد بلکه لعنت کردن کافر معین نیز حرام است و برای هیچ کس جایز نیست که شخص معینی را لعنت کند زیرا معنای لعنت، دوری و طرد از رحمت الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ می‌باشد....

شایسته است که هر کاری می‌خواهد بکند در آن تعقل کند مخصوصا در امور خطرناک مثل این یعنی طلاق..

اگر این مرد در نوار به طلاق تصریح می‌کند و زنش را مخاطب قرار داده و گفته است: تو طلاق هستی پس با آن طلاق داده شده است زیرا این نواری که در آن لفظ طلاق را به کار برده است مانند ورقه‌ای است که در آن طلاق را می‌نویس..

این زن را نصیحت می‌کنم که این وسوسه‌ها را رها کند و به الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ از شیطان رانده شده پناه ببرد و آنچه بر او واجب است را بار اول که انجام داد آن را معتبر حساب کند و نگوید: شاید خوب انجام نداده‌ام...

اگر آن را به زبان آورد، واقع می‌شود چه زنش آن را بشنود یا نشنود یا کسی دیگر بشنود یا نه مادامی که آن را به زبان آورده است...