دنیا برای مومن زندان است چون در آخرت نعمتهای بهتری در انتظار اوست. برای کافر مثل جهنم است زیرا در آخرت عذاب بزرگی انتظارش را می‌کشد.

معنای جمله این است که او را به زور به حق باز می‌گردانید. در مورد صحت حدیث نیز برخی محدثین آن را مرسل و برخی دیگر آن را منقطع می‌دانند

احکام فقهی تنها در صورتی که شرع آن را تایید کند، به ثبوت می‌رسند که این مهم نیز فقط و فقط در زمان رسول الله امکان پذیر بوده است

این بسته به مردم و اماکن است و نمیتوان گفت این زمان همان است که در حدیث آمده، چون در برخی کشورها مردم به راحتی به دینشان عمل می‌کنند.

اسلام اول که آمد، غریب بود. یک یا دو یا سه نفر آن را پذیرفته بودند. اما بعدا انتشار پیدا کرد و به همه‌ی نقاط دنیا رسید و خیلی از مردم به آن گردن نهادند

معنای حدیث این است که ایمان همان طور که مار به لانه‌اش باز می‌گرد، به مدینه بر می‌گردد و در آن می‌ماند هنگامی که دیگر سرزمین‌ها فاسد شوند

منظور از «بردین» نماز صبح و عصر است. چون نماز صبح در سردترین قسمت شب، و نماز عصر در سردترین قسمت روز است. فضیلت این دو نماز بیشتر است

سفر قطعه‌ای از عذاب است؛ چون مسافر در فکر و بدنش اذیت می‌شود. او را می‌بینید که نگران است کی به مقصد برسد. نگران است مبادا اتفاقی بیفتد.

به خاطر دلایلی که در قرآن و سنت وجود دارد، انسان اگر قبل از اینکه سلام نماز بدهد، دعا کند، بهتر است از اینکه بعد از سلام نماز، دعا کند.

انسان با ترک نوافل گنهکار نمی‌شود. یعنی در صورتی که انسان به واجبات عمل کند، اگر نوافل را به جای نیاورد، گناهی بر او نیست و سبب نافرمانی نمی‌شود

وقتی کسی مرتکب یکی از گناهان کبیره می‌شود، در آن لحظه شایستگی این را ندارد که مومن کامل الایمان باشد. به همین خاطر از او نفی ایمان شده است

حدیث به این معنی است که شخص اعمال اهل بهشت را انجام می‌دهد ولی برای ریا و بدون اخلاص. به همین خاطر جهنمی می‌شود و دیگری برعکس