معنای آن این است که بگویی: «إن حبسني حابس»: (اگر چیزی مانع من شد) یعنی مانع من شد که اعمال حج را کامل ادا کنم من در زمان وجود این مانع از احرام خارج می­شوم ...

شرط گذاشتن در حج بدین معنا است که انسان هنگام احرام بستنن شرط کند که در صورتی که چیزی مانع او شد خروج او از احرام جایی است که آن چیز مانع او (از اتمام اعمال حج) شده است....

همه‌­ی چیزهایی که در احرام ممنوع است اگر عمدی نباشد و اشتباهی یا از روی فراموشی صورت گیرد اشکالی ندارد...

کسی که چیزی از محرمات احرام را از روی جهل یا فراموشی یا بدون اختیار انجام دهد چیزی بر او لازم نیست و تفاوتی بین کوتاه کردن سر، ناخن، استفاده از بوخوشی، لباس و ... نیست همه مساوی هستند و چیزی بر آن­ها نیست....

کسی که چیزی از محرمات احرام را از روی جهل یا فراموشی یا بدون اختیار انجام دهد چیزی بر او لازم نیست و تفاوتی بین کوتاه کردن سر، ناخن، استفاده از بوخوشی، لباس و ... نیست همه مساوی هستند و چیزی بر آن­ها نیست...

بیشتر اهل علم می­گویند: چیدن ناخن از محرمات احرام است...

کسی که چیزی از محرمات احرام را از روی جهل یا فراموشی یا بدون اختیار انجام دهد چیزی بر او لازم نیست و تفاوتی بین کوتاه کردن سر، ناخن، استفاده از بوخوشی، لباس و ... نیست همه مساوی هستند و چیزی بر آن­ها نیست...

قول جمهور اهل علم بر شخص واجب است از چیدن ناخن­های دست و پا در حال احرام دوری کند....

برای انسان جایز است در حج و عمره از این کمربند استفاده کند هر چند که دوخته شده باشد...

شف نمودن کتف راست فقط هنگام طواف قدوم مشروع است لذا هنگامی که شروع به طواف قدوم نمودی اضطباع می­کنی بدین صورت که کتف سمت راست خود را کشف می­کنی...

چیزی بر تو نیست زیرا آن را از روی فراموشی قرار دادی و انسان اگر چیزی از ممنوعات احرام را از روی فراموشی انجام دهد چیزی بر او نیست...

در صورتی که در عمره باشی چیزی بر تو نیست زیرا جاهل هستی و نمی­دانی و کسی که به نسبت محرمات جاهل باشد چیزی بر او نیست اما اگر به عمد از روی علم این کار را انجام دهی اهل علم رَحِمَهُمُ‌الله می­گویند: هرگاه انسان از روی عمد حرامی را انجام دهد در این حالت اعمال حج او باطل نمی­شود بلکه او بین سه روز روزه گرفتن، شش مسکین غذا دادن برای هر مسکین نصف صاع و قربانی کردن گوسفند که آن را بین فقرا تقسیم می­کند اختیار دارد....