پس بر کسی که در آبادی است و قبله را نمی‌شناسد باید بپرسد زیرا برای او ممکن است با سوال کردن، کسی او را به قبله هدایت کند....

اگر انحرافی است که انسان را از خارج نمیکند اشکالی ندارد و استقامت آن بدون شک اولی میباشد....

رو کردن به قبله در کشتی بسیار راحت است زیرا برای انسان امکان دارد که جهت قبله را بشناسد و رو به آن کند و اگر کشتی از جهت اول خود منحرف شد پس در این حالت مشکلی ندارد که در اثنای نماز منحرف گردد...

نماز بر سجاده واجب نیست و مشروع نیست که سجاده را بردارد و بر آن نماز بخواند مگر این که در خانه نجاسات زیاد است...

شایسته نیست که برای امام مثل این گذاشته شود زیرا که حواس او را پرت میکند و نگاهش به آن ملتفت می‌شود و در نماز خلل ایجاد میکند...

این قول صحیح نیست تکلم به نیت در عهد رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم و عهد سلف صالح معروف نبوده است و آن‌چیزی است که مردم به وجود آورده‌اند که دلیلی نیز برای آن وجود ندارد زیرا که محل نیت قلب می‌باشد...

تلفظ به نیت به صورت آهسته و بلند از بدعت‌ها می‌باشد زیرا که از رسول الله و از صحابه وارد نشده است و رب از آنچه در قلب تو می‌باشد آگاه است بدون این که از آن باخبر سازی....

تلفظ به آن بدعت است و برای انسان سنت نیست وقتی خواست وضو بگیرد بگوید: بارالهی نیت کردم وضو بگیرم و وقتی خواست نماز بخواند بگوید: بار الهی نیت کردم که نماز بخوانم.....

این بدعت است زیرا که از رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم و اصحابش وارد نشده است پس تلفظ به نیت بدعت است که نهی می‌شود.....

لازم نیست که نیت را بلند بگوید بلکه سنت نمی‌باشد و همچنین سنت نمی‌باشد که به صورت سری نیز بگوید زیرا که نیت محلش قلب است...

زمانی که فهمید پس باید از امام جدا شود و نماز را تنهایی تکمیل کند....

اگر خواستی نماز ظهر را همراه ایشان بخوان و اختلاف نیت مشکلی ندارد....