جمعه 26 ذیحجه 1447
۲۲ خرداد ۱۴۰۵
12 ژوئن 2026

(۲۰۴۲) حکم تلفظ نیت نماز با زبان

(۲۰۲۴) سوال: من در نزد هر نماز فرض می‌گویم: بار الهی نیت کردم نماز فرض ظهر حاضر را چهار رکعت برای الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ بخوانم، آیا این جایز است؟

جواب:

این بدعت است زیرا که از رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم و اصحابش وارد نشده است پس تلفظ به نیت بدعت است که نهی می‌شود.

و اگر کسی که با زبان نیت را تلفظ می‌کند، بگوید: من می‌خواهم نیت را با زبانم همانگونه که با قلبم بجای می‌آورم به جا بیاورم؟ پس می‌گوییم: اگر این خیر بود و امر مشروع و محبوب نزد الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ بود اولین کسی که انجام میداد رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم بود و به آن ارشاد می‌کرد و مادامی که رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم و صحابه انجام انجام نداده‌اند پس آن بدعت است که از آن نهی می‌شود.

و از باب طریف و لطیفه: یک عامی نزد مردی که نیت را با زبان تلفظ میکرد نماز خواند و آن مرد گفت: بار الهی نیت کردم نماز ظهر را چهار رکعت برای الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ ، پشت امام -و مسجد را نیز مشخص کرد- نماز بخوانم، پس زمانی که خواست تکبیر بگوید و نماز را بخواند، عامی به او گفت: صبر کن هنوز چیزی برای تو باقی است گفت: چه چیزی باقی است؟ گفت: تاریخ بگو در روز فلان و ماه فلان و سال فلان، پس آن مرد فهمید که اشتباه است و شاید که ترک کرده است إن شاء الله.

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: أنا عند كل فرض من | الصلاة أقول: اللهم إني نويت أن أصلي فرض صلاة الظهر الحاضرة أربع ركعات الله -عز وجل- فهل هذا جائز؟

فأجاب – رحمه الله تعالى-: هذا بدعة لأنه لم يرد عن النبي -صلى الله لم عليه وعلى آله وسلم- ولا عن أصحابه، فالنطق بالنية بدعة يُنهى عنه.

وإذا قال الناطق: أنا أريد أن أحقق النية بلساني كما حققتها بقلبي؟ فنقول: لو كان خيرا لسبقونا إليه، لو كان هذا أمرًا مشروعًا محبوبًا إلى الله لكان أول من يفعله النبي – صلى الله عليه وعلى آله وسلم-، ولأرشد إليه النبي – صلى الله عليه وعلى آله وسلم وما دام لم يفعله لا هو ولا أصحابه فهو بدعة ينهى عنه.

ومن طريف ما يذكر أن عَاميًّا صلى إلى جنب رجل يتحدث بالنية، فقال الرجل: اللهم إني نويت أن أصلي صلاة الظهر أربع ركعات الله -عز وجل-، خلف إمام المسجد – وعيّن المسجد-، فلما أراد أن يُكبر قال له العامي: اصبر اصبر بقي عليك شيء. قال: ما الذي بقي؟ قال: التاريخ، قل: في يوم كذا، من شهر كذا من سنة كذا ، فعرف الرجل أنه غلطان، ولعله ترك ذلك إن شاء الله .

مطالب مرتبط:

(۲۰۵۶) اگر امام به هر سببی نماز را قطع کند و خارج شود حکم آن چیست؟

اگر امام نمازش را به سبب شرعی قطع کرد پس گناهی بر او نیست اما اگر برای سبب غیر شرعی باشد گناه کار است و اگر او کسی را جای خود جلو نفرستاد مأمومین دو کار می‌توانند انجام دهند....

ادامه مطلب …

(۲۰۶۲) حکم تغییر نیت فریضه به نافله

تغییر فریضه به نافله حداقل مکروه است مگر که برای غرض صحیح باشد و ممکن است حرام باشد اگر که قصد قطع این فریضه را داشته باشد.....

ادامه مطلب …

(۲۰۶۷) حکم نیت انفرادی در صورت ناتوانی از متابعت امام در نماز جماعت

اگر برای شما امکان متابعت وجود ندارد مگر با نقض طمأنینه در نماز پس واجب است که نمازت را انفرادی بخوانی و از او متابعت نکنی چون که جمع کردن بین طمأنینه و متابعت از این امام محال است....

ادامه مطلب …

(۲۰۶۱) حکم تغییر نیت نماز از فرض به فرض دیگر

تغییر نیت از فرض به فرض دیگر اولی که نیت کردی را باطل می‌کند زیرا که نیتش را تغییر داده و نیت دخول در دیگری کرده است....

ادامه مطلب …

(۲۰۵۲) جماعتی وارد مسجد می‌شوند و او را امام خود می‌کنند آیا این عمل صحیح است؟

بله این عمل صحیح است و این مرد که اول مأموم بود، امام شد و هنگامی که نمازش پایان یافت و آن کسانی که وارد نماز شدند نمازشان را اگر بعد از رکعت اول را درک نموده‌اند تکمیل می‌کنند.....

ادامه مطلب …

(۲۰۶۰) حکم قراردادن شخص مسبوق در نماز، به جای امام در نماز جماعت

اولا شایسته نیست که امام شخص مسبوق را جانشین خود قرار دهد چون برای مأمومین سردرگمی پیش می‌آید بلکه کسی را جانشین قرار دهد که قضایی ندارد...

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه