دوشنبه 13 صفر 1448
۵ مرداد ۱۴۰۵
27 جولای 2026

(۲۰۳۹) حکم جاری نمودن نیت بر زبان

(۲۰۳۹) سوال: من از بعضی از مردم مخصوصا برادران مصری شنیده‌ام هنگامی که وقت نماز رسید می‌گویند: اللهم إنی نویت أن أصلی لک صلاة کذا و کذا (بارالهی نیت کردم فلان نماز را برای تو بخوانم) و نماز فرضی آن وقت هست را ذکر می‌کنند چهار رکعت یا سه رکعت اگر که نماز مغرب می‌باشد آیا این قول صحیح است یا نه؟

جواب:

این قول صحیح نیست تکلم به نیت در عهد رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم و عهد سلف صالح معروف نبوده است و آن‌چیزی است که مردم به وجود آورده‌اند که دلیلی نیز برای آن وجود ندارد زیرا که محل نیت قلب می‌باشد و الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ از آنچه در قلوب بندگانش می‌باشد با خبر است و تو در مقابل کسی قرار نداری که نداند تا زمانی که بگویی: نیت را به زبان بیاوری بلکه تو می‌خواهی در مقابل کسی بایستی که از هر آنچه نفس تو وسوسه می‌کند میداند و آینده و گذشته و الان تو را میداند پس تلفظ به نیت از اموری نیست که بین عهد سلف معروف بوده باشد و اگر خیر بود از ما سبقت می‌گرفتند پس برای انسان شایسته نیست که نیت را تلفظ کند نه در نماز و نه در عبادات دیگر و نه به صورت آهسته و نه با صوت بلند.

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: إنني أسمع بعض الناس -وخصوصا الإخوة المصريين- يقول إذا جاء وقت الصلاة: اللهم إني نويت أن أصلي لك صلاة كذا وكذا، ويذكر الصلاة فرضًا حاضرًا، أربع ركعات أو ثلاث ركعات إذا كان في صلاة المغرب، فهل هذا القول صحيح أم لا؟

فأجاب رحمه الله تعالى: هذا القول ليس بصحيح، فالتكلم بالنية لم يكن معروفا في عهد النبي صلى الله عليه وسلم و في عهد السلف الصالح، فهو مما أحدثه الناس ولا داعي له، لأن النية محلها القلب والله -سبحانه وتعالى- عليم بما في قلوب عباده، ولست تريد أن تقوم بين يدي من لا يعلم حتى تقول: أتكلم بما أنوي ليعلم، إنما تريد أن تقف بين يدي من يعلم ما توسوس به نفسك، ويعلم مستقبلك، وماضيك، وحاضرك، فالتكلم بالنية من الأمور التي لم تكن معروفة عند السلف الصالح، ولو كانت خيرًا لسبقونا إليها، فلا ينبغي للإنسان التكلم بنيته لا في الصلاة، ولا في غيرها من العبادات، لا سرا ولا جهرا.

مطالب مرتبط:

(۲۰۴۴) حکم کسی که با نیت نماز فجر، با جماعت نماز خسوف بخواند

زمانی که فهمید پس باید از امام جدا شود و نماز را تنهایی تکمیل کند....

ادامه مطلب …

(۲۰۵۶) اگر امام به هر سببی نماز را قطع کند و خارج شود حکم آن چیست؟

اگر امام نمازش را به سبب شرعی قطع کرد پس گناهی بر او نیست اما اگر برای سبب غیر شرعی باشد گناه کار است و اگر او کسی را جای خود جلو نفرستاد مأمومین دو کار می‌توانند انجام دهند....

ادامه مطلب …

(۲۰۴۲) حکم تلفظ نیت نماز با زبان

این بدعت است زیرا که از رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم و اصحابش وارد نشده است پس تلفظ به نیت بدعت است که نهی می‌شود.....

ادامه مطلب …

(۲۰۵۲) جماعتی وارد مسجد می‌شوند و او را امام خود می‌کنند آیا این عمل صحیح است؟

بله این عمل صحیح است و این مرد که اول مأموم بود، امام شد و هنگامی که نمازش پایان یافت و آن کسانی که وارد نماز شدند نمازشان را اگر بعد از رکعت اول را درک نموده‌اند تکمیل می‌کنند.....

ادامه مطلب …

(۲۰۶۳) آیا تغییر نیت در نماز نفل جایز است؟

این عمل جایز است ولی برای انسان جایز نیست که چهار رکعت را با یک سلام بخواند...

ادامه مطلب …

(۲۰۵۳) آیا برای امامت نماز، نیت امامت شرط است؟

بعضی از علما گفته‌اند اقتدا کردن به شخصی دیگر صحیح است هرچند که نیت امامت نکرده باشد ....

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه