یکشنبه 12 صفر 1448
۳ مرداد ۱۴۰۵
26 جولای 2026

(۲۰۴۳) آیا انسان برای نماز، نیت را در قلبش بکند یا نیت را بلند ذکر کند؟

(۲۰۴۳) سوال: شیخ بزرگوار انسان هنگامی که می‌خواهد نماز فرض بخواند زمانی که برای آن بلند شد چه بگوید؟ نیت را در قلبش بکند یا نیت را بلند ذکر کند؟ یا در قلبش نیت کند و تکبیرة الإحرام را بگوید، وآیا عدد رکعت‌ها ذکر می‌شود؟

جواب:

لازم نیست که نیت را بلند بگوید بلکه سنت نمی‌باشد و همچنین سنت نمی‌باشد که به صورت سری نیز بگوید زیرا که نیت محلش قلب است و الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ عالم به آن می‌باشد و می‌فرماید: {وَلَقَدۡ خَلَقۡنَا ٱلۡإِنسَـٰنَ وَنَعۡلَمُ مَا تُوَسۡوِسُ بِهِۦ نَفۡسُهُۥۖ وَنَحۡنُ أَقۡرَبُ إِلَیۡهِ مِنۡ حَبۡلِ ٱلۡوَرِیدِ* إِذۡ یَتَلَقَّى ٱلۡمُتَلَقِّیَانِ عَنِ ٱلۡیَمِینِ وَعَنِ ٱلشِّمَالِ قَعِیدࣱ} [سوره ق: ۱۶-۱۷] (به راستی ما انسان را آفریده‌ایم و چیزی را که نفسش به او وسوسه می‌کند می‌دانیم، و ما از (شاه) رگ گردن به او نزدیکتریم* هنگامیکه دو (فرشتۀ) فراگیرنده بر جانب راست و چپ نشسته‌اند، (و اعمالش را) فرا می‌گیرند) و لازم نیست که عدد رکعات، نماز پشت فلان امام را نیت کند بلکه کافی است که که بخواهد نماز ظهر را مثلا بخواند پس اگر وقت نماز در قلب و ذهنش نبود که ظهر است یا مغرب یا عشاء یا فجر پس قول راجح است که جایز است زیرا که خود وقت در مقام تعیین است و او که نیت کرده فریضه‌ی این وقت را به جا آورد پس اگر وقت ظهر بود پس نیت ظهر است و اگر وقت عصر بود پس نیت عصر است و اگر وقت مغرب بود پس نیت مغرب است و اگر وقت عشاء بود پس نیت عشاء است و وقت فجر بود پس نیت فجر است.

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: فضيلة الشيخ ماذا يقول الإنسان عندما يريد أن يصلي فرضًا بعدما تقام الصلاة؟ هل ينوي في قلبه، أم يذكر النية جهرا؟ أم ينوي في قلبه، ويكبر للإحرام، ويذكر عدد الركعات؟

فأجاب رحمه الله تعالى: لا يلزمه أن يجهر بالنية، بل ولا يُسَنُّ له ذلك، بل ولا يسن أن يقول النية ولو سرا، لأن النية محلها القلب، والله تعالى عالم به، كما قال الله -عز وجل-: ﴿ وَلَقَدْ خَلَقْنَا الإِنسَانَ وَنَعْلَمُ مَا تُوَسْوِسُ بِهِ نَفْسُهُ وَنَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنْ حَبْلِ الْوَرِيدِ إِذْ يَتَلَقَّى الْمُتَلَقِيانِ ﴾ [ق: ١٦-١٧]، ولا يحتاج إلى أن ينوي عدد الركعات، ولا ينوي أنه يصلي خلف فلان، بل يكفي أن ينوي أنه يريد أن يصلي صلاة الظهر مثلا، فإن غاب عن قلبه تعيين الصلاة – بأن صلى فريضة الوقت، وغاب عن ذهنه أنها الظهر، أو العصر، أو المغرب، أو العشاء، أو الفجر – فالقول الراجح أن الصلاة مجزئة، لأن الوقت يقوم مقام التعيين، وهو قد نوى أنها فريضة الوقت فإن كان وقت الظهر فهي ظهر، وإن كان وقت العصر فهي عصر، وإن كان وقت المغرب فهي مغرب، وإن كان وقت العشاء فهي عشاء، وإن كان وقت الفجر فهي فجر.

مطالب مرتبط:

(۲۰۴۴) حکم کسی که با نیت نماز فجر، با جماعت نماز خسوف بخواند

زمانی که فهمید پس باید از امام جدا شود و نماز را تنهایی تکمیل کند....

ادامه مطلب …

(۲۰۵۲) جماعتی وارد مسجد می‌شوند و او را امام خود می‌کنند آیا این عمل صحیح است؟

بله این عمل صحیح است و این مرد که اول مأموم بود، امام شد و هنگامی که نمازش پایان یافت و آن کسانی که وارد نماز شدند نمازشان را اگر بعد از رکعت اول را درک نموده‌اند تکمیل می‌کنند.....

ادامه مطلب …

(۲۰۶۵) حکم اقتدا به جماعت نماز تراویح با نیت نماز عشاء

بله جایز است که با نیت فرض با ایشان نماز بخواند....

ادامه مطلب …

(۲۰۶۰) حکم قراردادن شخص مسبوق در نماز، به جای امام در نماز جماعت

اولا شایسته نیست که امام شخص مسبوق را جانشین خود قرار دهد چون برای مأمومین سردرگمی پیش می‌آید بلکه کسی را جانشین قرار دهد که قضایی ندارد...

ادامه مطلب …

(۲۰۴۹) حکم تغییر نیت در نماز از فرض به نافله

بله برای انسان جایز که نماز را به صورت فردی می‌خواند و جماعتی حاضر شد آن را به نفل تغییر دهد و آن را تمام کند و همراه آنها جماعتی بخواند....

ادامه مطلب …

(۲۰۶۷) حکم نیت انفرادی در صورت ناتوانی از متابعت امام در نماز جماعت

اگر برای شما امکان متابعت وجود ندارد مگر با نقض طمأنینه در نماز پس واجب است که نمازت را انفرادی بخوانی و از او متابعت نکنی چون که جمع کردن بین طمأنینه و متابعت از این امام محال است....

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه