اگر کسی قضا را به بعد از رمضان بعدی به تأخیر بیاندازد، اگر با عذر شرعی باشد، چیزی جز همان قضا بر او واجب نیست اما اگر بدون عذر باشد، باید از این به تأخیر انداختن توبه کند زیرا مرتکب گناه شده است....

قضا این گونه است که باید به تعداد همان روزها، روزه بگیرد ....

اگر قضای چند روز از رمضان بر کسی واجب باشد اما این مسئله را فراموش کرده و پس از شروع رمضان بعدی به یاد بیاورد، به روزه‌ گرفتنِ رمضان دوم ادامه داده و آن را کامل می‌کند...

قضای روزهایی که روزه گرفته، بر او واجب نیست زیرا انجام داده و از او پذیرفته است...

دیدگاه برتر و راجح درباره‌ی تأخير بدون عذر قضای رمضان تا رمضان بعدی، این است که آن شخص باید از الله جَلَّ‌جَلَالُهُ طلب مغفرت و آمرزش نماید و قضا را انجام دهد....

هیچ ‌کس نمی‌تواند تصور کند که روزه‌های رمضان را پیش از آغاز رمضان بگیرد همان طور که نمی‌تواند نماز ظهر را پیش از دخول وقتش ادا کند. اگر فرضا کسی روزه‌ی رمضان را پیش از آغاز ماه رمضان بگیرد، روزه‌اش بی‌فایده است....

اگر ‌ترس از هلاک و مرگ داشته است؛ اگر واقعا چنین بوده باشد، جایز است که روزه‌اش را بخورد و کفاره و گناهی بر او نیست و فقط باید آن روزه ‌را قضا کند....

اگر زن، قبل از طلوع فجر، پاک شد و نیت روزه نمود، حتی اگر بعد از طلوع فجر غسل کند نیز روزه‌اش صحيح است....

هرگاه زن روزه‌ بگیرد و در طول روز، دچار عادت ماهیانه شود، روزه‌اش باطل می‌شود....

هرگاه زن روزه‌دار، حيض شود، حتی اگر اندکی قبل از غروب خورشید باشد نیز روزه‌اش باطل می‌شود.....

روزی که در آن عادت ماهیانه شده، روزه‌اش باطل می‌شود و بقيه‌ی آن روز را می‌خورد و می‌نوشد سپس قضای آن را انجام می‌دهد؛ اما درباره‌ی روزی که پاک می‌شود، علما دو دیدگاه دارند:...

روزی که این زن، یقین و اطمینان دارد که پاک بوده و پاکی را دیده سپس روزه گرفته است، روزه‌ی این روزش درست می‌باشد؛ زیرا پاک بودن از خون، پاکی است و حکم نیز به حيض بستگی دارد لذا هرگاه خون حيض یافت شود، احکام حیض ثابت می‌گردد و هرگاه پاک شود، احکامش برداشته و منتفی می‌گردد.....