اگر پذیرفت که خوب است اما اگر نپذیرفت، به او داده نمی‌شود....

اگر وضعیت برادرت این‌گونه است که گفتی، مستحق زکات است اما شایسته است که به او بگویی: مقداری پول زكات دارم؛ چه چیزی از وسایل مورد نیاز خانه می‌خواهی که برایت بخرم؟ ....

اگر نتوانست از اموالش بردارد و شوهر نیز واجبِ تأمین مخارج را ادا نکرد، جایز است که فقط به اندازه‌ی نیازش از زکاتت به او بدهی....

اگر برادر، مستحق و از اهل زکات باشد و تأمین مخارجش بر زکات دهنده واجب نباشد، ایرادی ندارد.....

پرداخت زکات به شوهر اگر برای پرداخت بدهی، نیازمند باشد جایز است و ایرادی ندارد....

اگر برای نفقه و تأمین مخارجش باشد، وی نیازی ندارد زیرا شوهرش مسئولیت این کار را دارد و از اهل زکات نیست اما اگر شوهرش فقیر و نیازمند باشد، بر پدر واجب است که مخارج پسر و عروسش را از مال شخصی خود تأمین کند...

قول و دیدگاه صحیح و راجح نزد من این است که مطلقا زکات به آنان داده نمی‌شود اما اگر نیازمند باشند، امکان برطرف کردن نیازهایشان با دیگر اموال شرعی وجود دارد.....

به کافر، زکات داده نمی‌شود مگر این که از کسانی باشد که تألیف قلب و به دست آوردن دل‌هایشان مطلوب است که پرداخت زکات به این دسته از كفار، جایز است.....

صدقه دادن به غير مسلمان که محتاج و نیازمند است، جایز است و اجر دارد اما جایز نیست که صدقه‌ی واجب یعنی زکات به او داده شود مگر این که از کسانی باشد که تألیف قلب و به دست آوردن دل‌هایشان مطلوب است...

بله، اگر مستحق و از اهل زکات باشند، ایرادی ندارد که زکاتت را به آنان بدهی به شرطی که نفقه و تأمین مخارجشان بر تو واجب نباشد...

هیچ مبلغی از زکات به شخص کافر داده نمی‌شود، چه برسد به کسی که مرتد شده و از دین برگشته است....

اگر برادرت اصلا نه در مسجد و نه در خانه نماز نمی‌خواند، زكاتت را به او نده زیرا وی مرتد است و از اسلام خارج شده است مگر این که شرط کنی که به دینش بازگردد و نماز بخواند...