فرقشان این است که «وسیلة» اسم بالاترین درجه در بهشت است. «فضيلة»: شامل همه‌ی فضيلت‌هایی است که در ثواب و درجات و غیره وجود دارد.

این حدیث هم به معنی تحریم رجوع به هر چیزی غیر از قرآن در عبادات و معاملات و غیره است. نیز به معنی این است که باید قرآن را با صدای زیبا خواند

ظاهر حدیث که نشان می‌دهد منظور قرائت است؛ چه قرائت از روی قرآن باشد و چه از حفظ. در هر دو صورت مسلمان شامل این حدیث خواهد گشت.

اگر برای نصیحت و تذکر به برادر مسلمان چنین بگوید، اشکالی ندارد. اما اگر بخواهد با گفتن این جمله، از برادرش به بدی یاد کند، غیبت است و جایز نیست

اگر بیرون آوردن لباس در غیر از خانه‌ی شوهر خطر دیده شدن توسط نامحرمان را ندارد، در صورتی که به این کار ضرورت باشد، اشکالی ندارد.

درود فرستادن بر پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم ، ادای قسمتی از حقی است که ایشان بر امت دارند؛ زیرا حقی که ایشان بر امت دارند، حق بزرگی است و باید ادا شود

مستحب است که وقتی اسم پیامبر برده شود، انسان صلوات بفرستد. همچنین اگر میداند که شخص گویند صلوات می‌فرستد، میتواند آمین بگوید

در اینجا شکی نیست که ضمیر او به پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم بر می‌گردد و وقتی ضمیر بیاید، فرقی با ذکر اسم مذکور ندارد. بنابراین شخص وظیفه دارد صلوات بفرستد

حدیث چنین است: «هر کس آیت الکرسی را بعد از هر نماز بخواند، چیزی جز مرگ مانع از دخول او به بهشت نیست». حدیث قرائت آن را به صورت مطلق بیان کرده

 لفظ حدیث به گونه‌ای است که هم شامل قبل از افطار و هم در حین افطار و هم بلافاصله بعد از افطار می‌باشد. پس باید در این اوقات دعا کند

چهار نفری که در سوال ذکرشان آمد، منافق نیستند. بلکه از سران کفر هستند. فرعون و هامان و قارون و ابی بن خلف همه کافر بوده‌اند