صله‌ی رحم خود را ادامه دهد و از الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ به خاطر اذیتی که از جانب آن‌ها به او می‌رسد امید اجر داشته باشد...

بر انسان واجب است که بر اساس آنچه عرف مقتضای آن را دارد صله‌ی رحم را به جا آورد چون صله‌ی رحم از جمله با فضیلت‌ترین اعمالی است که انسان را به الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ نزدیک می‌کند و الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ به رحم تعهد داده است....

نصیحت من به این زن این است که به الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ اعتماد و توکل کند و از اوهام خویش پیروی نکند چون هر کسی از اوهام پیروی نماید، متحیر می‌گردد، برای او و خود از الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ سلامتی را می‌خواهیم....

رای پسر واجب نیست  همانطور که صله‌ی رحم مادر نسبی خود را به جا می‌آورد، صله‌ی رحم مادر شیری خود را نیز به جا آورد و در حقیقت رضاعت موجب نزدیکی و خویشاوندی در بعضی امور می‌گردد اما مانند نسبی نیست.....

اصلا واجب نیست که شوهرش او را نزد برادر شیری‌اش ببرد و همچنین برای خواهرت نیز واجب نیست که نزد او برود و برای پدرت نیز جایز نیست که آرامش بین خواهر و شوهرش را به خاطر برادرش شیری‌اش برهم زند....

این که رضاعت نوعی صله می‌باشد شکی نیست ولی قرابت محسوب نمی‌گردد و حقوقی که در قرابت قرار دارد را ندارند و برای همین نفقه، دیه، صله و دیگر چیز‌ها در آن واجب نیست و فقط با آن، نکاح حرام می‌شود...

کسی که امر به قطع صله‌ی رحم می‌نماید با الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ و رسولش مخالفت نموده و الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ به صله‌ی ارحام امر کرده است و رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم به آن تشویق نموده و الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ در قرآن خبر داده است که قطع کردن صله‌ی رحم از اسباب لعنت می‌باشد...

اگر که برای تو یا همسرت در زیارت کردنشان فساد و زیانی وجود دارد، می‌توانی که آن‌ها را هجر کنی و زیارتشان نکنی و می‌توانی که همسر خود را از زیارت آن‌ها منع کنی  ...

تعارضی وجود ندارد چون لازمه‌ی صله‌ی رحم موادت نیست...

شکی نیست که خانواده و نزدیکان بر انسان حق دارند حتی اگر کافر باشند...

بر انسان واجب است که صله‌ی رحم  عمو‌ها و دایی‌ها را به جا آورد ولی اگر زن می‌باشد، برای او حلال نیست که برود با مصافحه‌ کردن به کسانی که محرم او نیستند...

از ارحام و خویشاوندانی نیستند که صله‌ی رحم آن‌ها واجب باشد ولی از خویشاوندانی هستند...