اهل علم ذکر کرده‌اند که زن می‌تواند خود را از شوهرش منع کند تا زمانی که مهریه‌ی حال (مقدم) را بپردازد و اگر این از حق او می‌باشد پس گناهی ندارد که خودش از شوهرش منع کند تا زمانی که مهریه کامل آن را بپردازی.....

چند همسری در اسلام از بسنده کردن به یکی افضل است و این برای آن مصالحی است که با ازدواج حاصل می‌گردد ...

بر شوهری که چند همسر دارد واجب است که با مساوات بین آن رفتار کند لذا کوچک‌تر را بر بزرگ‌تر، زیبا را بر غیر زیبا، برتری ندهد...

در آن‌چیزی که تو مالک آن هستی و می‌توانی معامله‌ی یکسانی کنی، با یکسان تعامل کردن بین همسران، عدالت بین آن‌ها تحقق می‌یابد...

این طبیعت زن است ولی زن عاقل جانب عاطفه و غیرت از جانب حکمت و شریعت بر او غالب نمی‌شود لذا شریعت چندهمسری را برای مرد مباح کرده است...

به نسبت مرد‌ها: شایسته نیست که با بیش از یک زن ازدواج کنند مگر این که قدرت مالی، بدنی و قدرت در عدالت کردن را داشته باشند....

لازم نیست که مثل آن را به زن اول بدهد اگر که به اندازه‌ای که به او داده است که معمولا به زنی که ازدواج کرده‌ است می‌دهند اما اگر بیشتر از آن داده است پس به آن اندازه‌ای که بیشتر داده را به زن اول نیز باید بدهد....

عدل آن است که به نزد زنی برود که در آن شب از نزدش سفر کرده است...

اشکالی ندارد اگر که در او رغبتی ندارد پس بگوید: اگر می‌خواهی بدون قسم (مساوی ماندن نزد همسران) نزد من بمان یا طلاقت می‌دهم، اشکالی ندارد...

برای مردی که دو همسر دارد واجب است که در آنچه از قول و فعل و زمان استمتاع و غیره می‌تواند، عدالت کند..

می‌تواند با چهار زن (هم زمان) ازدواج کند و برای زن او حلال نیست که او را از ازدواج منع کند چون شوهر حق چند همسری را دارد ...

اجازه‌ی همسر اول شرط نیست بلکه حتی اگر از او اجازه بگیرد و او اجازه ندهد باز می‌تواند ازدواج کند ولی با این وجود نظر من این است شایسته می‌باشد که با او مشورت کند و او را قانع کند....