بر این زن واجب است که از این رفتارش به درگاه الله جَلَّ‌جَلَالُهُ توبه نماید و استغفار کند. همچنین روزهایی که قضایش بر وی واجب است را با احتیاط محاسبه کرده و قضایش را انجام دهد....

اگر روزه با عذر شرعي قطع شود چنان که اگر مثلا در اثنای این دو ماه به ماه رمضان یا روزهای عید قربان، ایام تشریق و مانند این‌ها برسد، پیاپی بودن روزه از بین نمی‌رود....

چیزی غیر از انجام قضا بر تو واجب نیست؛ زیرا آن را به خاطر عذر شرعی، ترک کرده و تا سال بعد به تأخیر انداخته‌ای که آن عذر نیز عدم توانایی است....

روزه‌هایش در دوران حیض، صحيح نیست.....

اگر کسی تردید داشت که چند روز قضا بر او واجب شده است، مقدار کم‎تر را در نظر بگیرد...

انجام قضای رمضان به صورت جداگانه یا پی در پی، الزامی نیست؛ بلکه فرد، می‌تواند انتخاب کند....

قضای روزه با تأخیر کردن برداشته نمی‌شود. بنابراین باید قضا را انجام دهد تا مسئولیت از وی برداشته شود.....

هر کس یک روز از رمضان را به خاطر داشتن عذر شرعی روزه نگیرد، باید قبل از رسیدن رمضان بعدی قضای آن ‌را انجام دهد؛ اگر این کار را نکرد، باید بعد از رمضان دوم قضایش را انجام دهد....

به تأخير انداختن قضای روزه بدون عذر تا فرا رسیدن رمضان بعدی، اشتباه است؛ زیرا علما می‌گویند: جایز نیست که مسلمان، قضای رمضان را تا بعد از رمضان دوم به تأخیر بیاندازد زیرا این کار، نوعی سهل‌انگاری و بی‌توجهی است...

اگر قضای روزه‌ی رمضان را به خاطر عذر شرعی ترک کرده باشد چنان که اگر مثلا بعد از عمل جراحی دچار ضعف بدنی بوده است، گناهی بر او نیست و هر وقت توانست باید قضایش را انجام دهد....

كفاره‌ای بر او نیست؛ فقط باید قضای روزه‌هایی که بر او باقی مانده را انجام دهد. به خاطر تأخیر نیز گناهی بر او نیست زیرا زمانی به حيض دچار شده که خارج از انتظار و محاسبه‌ی وی بوده است....

این زن که گفت در چهارده سالگی دچار عادت ماهیانه شده و نمی‌دانسته که بلوغ با این سبب، رخ می‌دهد، گناهی بر او نیست که روزه را در آن سال ترک کرده است زیرا جاهل و بی‌اطلاع بوده و گناهی بر شخص جاهل و بی‌اطلاع نیست ....