نصیحت من به این زن این است که تقوای الهی را رعایت کند و به آنچه الله از نمازهای پنجگانه را فرض گردانیده است بجای آورد و کسی که نماز را بدون عذر ترک کند کافر و مرتد می‌گردد...

کسی که بمیرد و نماز نمی‌خوانده است جایز نیست که بر او نماز خوانده شود و جایز نیست که برایش دعای رحمت کرده شود و غسل و کفن نیز نمی‌شود بلکه در خارج از شهر در حفره‌ای انداخته می‌شود چون که او از اسلام مرتد  گشته است ...

کسانی که بر تو عیب گرفته‌اند که نماز نمی‌خوانی ولی روزه می‌گیری، در عیب گرفتنشان کار درستی انجام داده‌اند چون که نماز ستون اسلام است و اسلام جز با آن بر پا نمی‌شود...

کسی که نماز نمی‌خواند کافر است و در این شدت نمی‌باشد بلکه شدت در ترک نماز برای کسی که نماز را ترک می‌کند، است پس چه دینی بعد از ترک نماز با وجود راحتی آن و عظمتش برایش باقی می‌ماند...

به حال این‌ها نگاه می‌شود اگر نماز نمی‌خوانند مگر از ترس مردم پس هیچ نفعی به ایشان نمی‌رساند و ایشان به این اعتبار، تارک نماز هستند....

او اشتباه می‌کند و چگونه از مردم حیا می‌کند ولی از الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ حیا نمی‌کند؟ و چگونه از مردم می‌ترسد ولی از الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ نمی‌ترسد؟

نزد برخی از اهل علم کافر است زیرا که بعضی از علما گفته‌اند که اگر انسان حتی یک نماز را عمدا ترک کند تا وقتش تمام شود و بدون عذر باشد کافر می‌گردد...

این مرد در تناقض است چگونه بر فعل خیر حریص است در صورتی که بزرگترین خیر نماز است؟ برای چه بر نماز حریص نمی‌باشد؟...

روش اهل سنت و جماعت بر این است که انسان با معصیت از ایمان خارج نمی‌گردد اما اگر در هجر او فائده‌ای باشد که مثلا خجالت بکشد و راه درست برگردد پس هجر او واجب است...

باید او را نصیحت کنی، با گفتگو یا پیام یا هدیه دادن نوار و رسائل شاید که الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ او را به دست شما هدایت کرد...

به مجرد گمان جایز نیست که حکم به تارک بودن فردی در نماز کنیم زیرا اصل بر مسلمان بودن او می‌باشد که بر او نماز خوانده می‌شود...

واجب است که همیشه او را نصیحت کند و خود را برای نصیحت کوچک نبیند ...