دوشنبه 10 ربیع‌الثانی 1448
۲۹ شهریور ۱۴۰۵
21 سپتامبر 2026

(۱۷۷۳) حکم تعامل با کسانی که نماز نمی‌خوانند مگر وقتی که جماعتی را یافتند

(۱۷۷۳) سوال: نزد ما برادرانی وجود دارند که نماز نمی‌خوانند مگر وقتی که جماعتی را یافتند یا کسی آنها را به نماز امر کند. آیا برای ما جایز است که به ایشان سلام کنیم و با آنها مجالست داشته و با آنها غذا بخوریم؟

جواب:

به حال این‌ها نگاه می‌شود اگر نماز نمی‌خوانند مگر از ترس مردم پس هیچ نفعی به ایشان نمی‌رساند و ایشان به این اعتبار، تارک نماز هستند.

اما اگر برای الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ با حضور مردم نماز می‌خوانند و در غیابشان نمی‌خوانند، علما در کفر ایشان اختلاف کرده‌اند و اگر حالت اولی را دارند، نصحیت می‌شوند اگر باز هم بر آن اصرار ورزیدند که کافر و مرتد هستند و سلام کردن و اجابت دعوتشان جایز نیست و با آنها معامله‌ی مسلمان نمی‌شود ولی آنها بارها و بارها نصحیت می‌شوند شاید الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ آنها را هدایت کرد.

و اما اگر حالتشان دومی است که فاسق هستند و کافر نمی‌باشند و نگاه کرده می‌شود اگر هجر ایشان بر ایشان تأثیر دارد هجر کرده می‌شوند وگرنه خیر زیرا که هجر اگر نفعی برساند خیر است و اگر نفعی نداشته باشد پس برای مؤمن هجر آن جایز نیست و همین در مورد همه‌ی معصیت کاران گفته می‌شود.

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل لنا إخوة لا يصلون إلا إذا وجدوا جماعة أو من يأمرهم بالصلاة، وإلا تركوا الصلاة هل يحل لنا أن نسلم عليهم ونجالسهم ونأكل معهم؟

فأجاب رحمه الله تعالى: ينظر في حال هؤلاء: إذا كانوا لا يصلون إلا خوفا من الناس فإنه لا صلاة لهم، ولا تنفعهم الصلاة، ويعتبرون من تاركي الصلاة.

أما إذا كانوا يصلون الله بحضور الناس وبغياب الناس لا يصلون فهؤلاء قد اختلف العلماء -رحمهم الله – هل يكفرون بذلك كفرًا أكبر مخرجًا عن الملة، أم هم بذلك مسلمون فسقة، لأنهم يصلون ويخلون؟ فإن كانت الحال هي الأولى ونصحوا ولكنهم أصروا على ما هم عليه فهم كفار مرتدون لا يجوز السلام عليهم، ولا إجابة دعوتهم، ولا يعاملون معاملة المسلم، ولكن. ينصحون الفينة بعد الفينة – يعني: تارة وتارة – لعل الله يهديهم.

وأما الحال الثانية: التي يكونون فيها فَسَقَة ولا يكفرون فإنه ينظر: إن كان هجرهم يؤدي إلى استقامتهم فإنهم يهجرون، تأديبا لهم وتوصلا إلى استقامتهم، وإن كانوا لا يُبَالُون بالهجر فإنهم لا يهجرون، وذلك لأن الهجر دواء إن نفع فهو خير، وإن لم ينفع فالأصل أن المؤمن لا يجوز هجره، وهكذا يقال في كل العصاة: إنهم لا يهجرون إلا إذا كان الهجر يُفيدهم بالاستقامة وترك المعاصي، وإلا فلا يهجرون.

مطالب مرتبط:

(۱۷۶۲) آیا شخصی که فقط در ماه رمضان نماز می‌خواند. روزه‌ی او صحیح است؟

کسی که فقط در روز رمضان نماز می‌خواند اگر این نماز، رجوع و توبه از ترک نمازهایی که در این سال نخوانده است، باشد و عزم داشته باشد که در باقی عمر خود نماز بخواند پس روزه‌ی این صحیح است....

ادامه مطلب …

(۱۷۸۵) آیا کسی که نماز را از روی کسالت ترک می‌کند از ملت اسلام خارج می‌شود؟

قول راجح از اقوال اهل علم، کسی که از روی سهل‌انگاری و کسالت نماز را ترک کند کافر می‌گردد و در این منبر ادله‌هایی از قرآن و سنت و اقوال صحابه بر صحیح و مناسب بودن حکم بیان کردیم.....

ادامه مطلب …

(۱۷۹۲) توضیحاتی درباره قضای نمازهای فوت شده

از ظاهر این سوال بر می‌آید که این مرد الان نمازش را درست می‌خواند و این کافی است و نیازی به اعاده‌ی نمازش نیست بلکه اعمال صالح و نوافل زیاد انجام دهد و خوبی‌ها، بدی‌ها را از بین می‌برد....

ادامه مطلب …

(۱۸۲۳) حکم نماز نخواندن از روی جهل

نماز نخواندش از روی جهل بوده است و از روی سهل‌انگاری و کسالت نبوده است و مثل این حکم کفرش نمی‌شود و عقد نکاحش صحیح است...

ادامه مطلب …

(۱۷۴۲) اسباب سبک شمردن نماز

اسباب متعدد زیادی دارد که از مهم‌ترین و بزرگ‌ترین آن اتباع از شهوت است و برای همین الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ اتباع از شهوت را قرین ضایع کردن نماز بیان کرده استززز

ادامه مطلب …

(۱۸۳۵) حکم مردی که نماز فجر را همیشه بعد طلوع خورشید می‌خواند

این که همیشه نماز فجر را بعد از طلوع خورشید می‌خواند دلالت بر سهل‌انگاری آن دارد و عدم اعتراف به آن که به او می‌گوییم: اگر همیشه نمازت را با این صفت می‌خوانی تو نمازی نداری....

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه