حرام نیست که فرد سجاده‌اش را بر مکان نجس که خشک است پهن نماید و نمازش را ادا کند مگر این‌ که آن نجاست، بوی بدی داشته باشد که باعث اذیت نمازگزار شود ...

مشکل اصلی همان وسواس است که شيطان در قلب فرزند آدم ایجاد می‌کند ...

نکته‌ی مهم این جا است که هرگاه یقین داشتیم که دست کودک، نجس است و دستگیره را نیز آلوده کرده است، باید برای بر طرف کردن این نجاست اقدام شود اما در غیر این صورت، اصل بر طهارت و پاکی است....

نجاست ادرار نوزاد پسر که هنوز با شیر، تغذیه می‌کند، خفیف است و برای طهارت و پاک کردن آن، فقط کافی است مقداری آب بر محل ادرار ریخته شود و نیازی به بر هم کشیدن لباس و فشردن آن نیست....

راه رفتن کودکان روی زمین و فرش‌ها، لزوما موجب نجس شدن آن نمی‌شود زیرا تردید نمی‌تواند یقین را از بین ببرد...

تأثیری بر طهارت و پاکی ندارد زیرا اصل بر طهارت و پاکی آن محل است....

اگر نجاست موجود، واضح و مشخص است، هنگام راه رفتن از آن دوری کن اما اگر وجود نداشت و قابل رؤیت نبود، گناهی بر تو نیست و پاهایت را ناپاک نمی‌کند....

اگر بدن شخص بعد از وضو گرفتن، دچار نجاست شد، دوباره وضو نمی‌گیرد بلکه فقط کافی است که نجاست را بشوید...

جایز است که انسان در حالی که روی لباسش، نجاست وجود داشته باشد، قرآن را تلاوت کند زیرا پاک بودن از نجاست از جمله شروط تلاوت قرآن نمی‌باشد...

اگر لمس سگ، بدون رطوبت باشد، دست را نجس نمی‌کند اما بنا بر دیدگاه بسیاری از علما، اگر بدن سگ یا دست فرد مرطوب باشد، دست را نجس و ناپاک می‌کند و واجب است که دستش را هفت مرتبه بشوید و مرتبه‌ی اول همراه با خاک باشد....

علما اجماع و اتفاق ‌نظر دارند که خمر، ناپاک، نجس و از اعمال شیطان است. اگر منظور، نجاست حسي باشد، بنا بر دیدگاه مذاهب چهارگانه و عموم مسلمانان بر این دیدگاه هستند که نجس و ناپاک است و واجب می‌باشد که از آن دوری کرد و اگر بدن یا لباس به آن آلوده گشت شسته شود. برخی علما نیز بر این باور هستند که خمر از نظر حسی، نجس و ناپاک نیست بلکه نجاستش معنوی و عملی است....

الکل طبی و پزشکی، وضو را باطل نمی‌کند بلکه هر چیز نجس و ناپاک که به بدن اصابت کند، وضو گرفتن را واجب نمی‌کند زیرا مواردی از بدن که وضو را باطل می‌کنند، ادرار، مدفوع، خروج باد و... است که پوشیده نیستند اما برخورد نجاست به بدن، وضو را باطل نمی‌کند....