حسود آرزو دارد نعمتی که نزد شخص محسود است از بین برود. اما کسی که غبطه میخورد، آرزو ندارد که الله آن نعمت را از آن بنده‌اش بگیرد

احادیثی در مورد وساوسی که در قلب انسان ایجاد می‌شوند روایت شده‌اند. راهش این است که انسان از شیطان به الله پناه برد و از این افکار دست بکشد

در صحت این حدیث اختلاف وجود دارد. اما در صورت صحت حدیث، معنای آن بر خلاف چیزی است که به ذهن متبادر می‌شود و نیاز به دقت در فهم آن دارد

این حدیث در صورتی که صحت داشته باشد، از باب توسل به ذات پیامبر صلی الله علیه و سلم نیست. بلکه از باب توسل به دعای ایشان صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم است

این حدیث صحیح است اما از علت آن اطلاعی ندارم

«تنبیه الغافلین» یکی از کتاب‌های وعظ است که سخنان بی ارزش و با ارزش را در خود دارد و حدیث صحیح و حسن و ضعیف و موضوع را گرد آورده است

این حدیث چنان که اهل علم می‌گویند، صحیح نیست. اما آن چیزی که به حفظ قرآن و بقای آن کمک می‌کند، قرائت دائمی قرآن است

این حدیث، ضعیف و از پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم به ثبوت نرسیده است. برخی از علما خواندن سوره‌ی یس را بر شخصی که در حال مرگ است، مستحب دانسته‌اند

در مورد صحتش اطلاعی ندارم. ولی شکی نیست آن کسی که از روی مشاهده و دیدن، ایمان می‌آورد، مانند کسی نیست که به غیب ایمان دارد

صحیح نیست. بلکه رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم مثل دیگر انسان‌ها بودند و سایه داشتند. به آنچه بشر احتیاج دارد، مثل خوردن و نوشیدن و لباس و گرما و سرما و غیره، احتیاج داشتند

شکی نیست که این کار، شرک اکبر است. منظور، رفتن انسان نزد قبور است تا از آنها بخواهد او را از بلاهایی که به آن گرفتار شده، نجات دهند

معنی این حدیث درست است. یعنی الله همه‌ی گناهان شهید را می‌آمرزد به جز بدهکاری‌اش؛ چون بدهکاری، حق الناس است و حتما باید ادا شود