چهارشنبه 2 محرم 1448
۲۷ خرداد ۱۴۰۵
17 ژوئن 2026

(۱۲۴۸) آیا بدهکاری شهید، بخشیده می‌شود؟

(۱۲۴۸) سوال: رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم می‌فرمایند: «الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ همه‌ی گناهان شهید را می‌آمرزد به جز بدهکاری».[۱] آیا معنای این حدیث صحیح است؟

جواب:

بله، معنی این حدیث درست است. یعنی الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ همه‌ی گناهان شهید را می‌آمرزد به جز بدهکاری‌اش؛ چون بدهکاری، حق الناس است و حتما باید ادا شود. اما بدهکاری هم در صورتی که انسان از کسی قرض کند و نیت دارد آن را پس بدهد، در حدیثی از رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم ثابت است که فرمودند: «کسی که مالی از مردم بگیرد و نیت داشته باشد که آن را پس دهد، الله آن را از جانبش ادا می‌نماید، و کسی که مالشان را بگیرد و نخواهد پس دهد، الله مال او را تلف می‌کند».[۲]

حال اگر شهیدی که بدهکار است، به این نیت از مردم قرض کرده که آن را پس دهد، الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ بدهی‌اش را به جای او پرداخت می‌کند؛ به این صورت که یا کسی را توفیق می‌دهد که این قرض را به جای آن شهید پرداخت نماید و یا روز قیامت الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ آن را با رفع درجات کسی که طلب دارد یا از بین بردن گناهانش، ادا می‌نماید.

***


[۱] صحیح مسلم: کتاب الإمارة، باب من قتل فی سبیل الله کفرت خطایاه إلا الدین، حدیث شماره (۱۸۸۶).

[۲] صحیح بخاری: کتاب الإستقراض و أداء الدیون و الحجر و التفلیس، باب من أخذ أموال الناس یرید أداءها أو إتلافها، حدیث شماره (۲۲۵۷). از ابوهریره رَضِيَ‌اللهُ‌عَنْهُ با این لفظ: «مَنْ أَخَذَ أَمْوَالَ النَّاسِ يُرِيدُ أَدَاءَهَا أَدَّى اللَّهُ عَنْهُ، وَمَنْ أَخَذَ يريد إتلافها أتلفه الله».

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: قال صلى الله عليه وسلم: «يَغْفِر الله للشهيد كل ذنب إلا الدين». هل معنى هذا الحديث صحيح؟

فأجاب رحمه الله تعالى: نعم معنى هذا الحديث صحيح، يعني أن الله -عز وجل- يغفر للشهيد كل ذنب إلا الدَّين؛ لأن الدين حق للآدمي فلا بد من وفائه، ولكن الدين إذا كان الإنسان أخذه يريد أداءه فقد ثبت عن النبي أنه قال: من أخذ أموال الناس يريد أداءها أدى الله عنه، ومن أخذها يريد إتلافها أتلفه الله». فإن كان هذا الشهيد الذي عليه الدين قد أخذ أموال الناس يريد أداءها، فإن الله -تعالى- يؤدي عنه: إما بأن يُيَسِّر أحدًا في الدنيا يقضي عنه هذا الدين، وإما بأن يُوَفِّيه الله -تعالى- عنه يوم القيامة، فيزيد الدائن درجات، أو يُكَفِّر عنه سيئات.

مطالب مرتبط:

(۱۱۳۰) حکم پرده کشیدن بر روی دیوار بدون پنجره

شایسته نیست کار انسان به جایی برسد که دیوارهای خانه‌اش را با پارچه بپوشاند؛ کاری که رسول الله از آن خوشش نیامد و اثر آن در چهره‌اش هویدا شد

ادامه مطلب …

(۱۰۶۱) استدلال به حدیث انما الاعمال بالنیات

استدلال به این حدیث برای اعمال ظاهری صحیح نیست. زیرا این حدیث در مورد اعمال قلب است. برای اعمال ظاهر به حدیث ام المومنین عایشه استناد می‌شود.

ادامه مطلب …

(۱۱۱۲) حکمت وجود نعمتهای دنیوی برای کفار

معنی حدیث این است که دنیا هیچ ارزشی نزد الله ندارد. زیرا اگر ذرّه ارزشی نزد الله تَعَالَىٰ داشت، جرعه آبی هم به کافر نمی‌داد؛ زیرا کافر شایستگی آن را ندارد

ادامه مطلب …

(۱۰۹۸) صفاتی که در برخی سران کفر بوده است

چهار نفری که در سوال ذکرشان آمد، منافق نیستند. بلکه از سران کفر هستند. فرعون و هامان و قارون و ابی بن خلف همه کافر بوده‌اند

ادامه مطلب …

(۱۱۹۲) حدیث در مورد فراموش نکردن قرآن

«بر حفظ و خواندن این قرآن مواظب داشته باشید؛ زیرا قسم به کسی که جانم در دست اوست، این قرآن از شتر در بند نیز فرّارتر است»

ادامه مطلب …

(۱۱۹۳) صحت حدیث دعای پایان مجلس

سنت است در پایان مجلس گفته شود: «سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ».

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه