اگر در عصبانیت شدید بودی که نمی‌دانستی چه می‌گویی پس طلاق واقع نمی‌شود ...

طلاق آخر تو که اگر نیت تو از گفتن: باید از خانه خارج شوی، طلاق بوده است پس طلاق بر او واقع شده است...

لعنت کردن همسرش که لعنت کردن مسلمانی است حرام می‌باشد بلکه لعنت کردن کافر معین نیز حرام است و برای هیچ کس جایز نیست که شخص معینی را لعنت کند زیرا معنای لعنت، دوری و طرد از رحمت الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ می‌باشد....

شایسته است که هر کاری می‌خواهد بکند در آن تعقل کند مخصوصا در امور خطرناک مثل این یعنی طلاق..

اگر این مرد در نوار به طلاق تصریح می‌کند و زنش را مخاطب قرار داده و گفته است: تو طلاق هستی پس با آن طلاق داده شده است زیرا این نواری که در آن لفظ طلاق را به کار برده است مانند ورقه‌ای است که در آن طلاق را می‌نویس..

این زن را نصیحت می‌کنم که این وسوسه‌ها را رها کند و به الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ از شیطان رانده شده پناه ببرد و آنچه بر او واجب است را بار اول که انجام داد آن را معتبر حساب کند و نگوید: شاید خوب انجام نداده‌ام...

اگر آن را به زبان آورد، واقع می‌شود چه زنش آن را بشنود یا نشنود یا کسی دیگر بشنود یا نه مادامی که آن را به زبان آورده است...

بله صحیح است که بدون شهود و بدون دادگاه، طلاق دهد و صحیح است که در عده بدون شهود و بدون دادگاه به زنش رجوع کند ولی شکی نیست که افضل آن است که شاهد بگیرد...

اولا: باید بدانیم که این سبب چگونه بوده است، آیا با سحر بوده؟ یا با طلب خلع بوده؟ ...

تکرار طلاق (یعنی تکرار الفاظ طلاق)، طلاق با آن تکرار نمی‌یابد و این قول را شیخ الإسلام ابن تیمیه رَحِمَهُ‌الله اختیار نموده است...

اگر او همچنان در عده است و قبل از آن دو طلاق دیگر نداده ای پس راه رجوع کردن تو به او این است که دو شاهد بگیری که به همسرت فلانی رجوع کرده‌ای و هنگامی که به به خانه‌ی تو بازگشت باید کفاره‌ی قسم بدهی چون وجود او را در خانه‌ی حرام کردی و تحریم حکم قسم به خود می‌گیرد...

چیزی که در دادگاه رخ داده است طلاق نبوده بلکه آن فسخ بوده است مگر این که از قاضی لفظ طلاق صادر شده باشد...