هنگامی که تارک نماز مرتد و کافر باشد پس جایز نیست که همراه او سکنی گزید بلکه هجر او واجب است مگر این که برای دعوت او به سوی اسلام و حق باشد...

چیزی که برای من ظاهر گشته است این است که تکفیر نمی‌شود مگر با ترک مطلق نماز یعنی او نماز نمی‌خواند و از او شناخته نیست که نماز خوانده است و مستمر بر ترک نماز است...

در مذهب شافعی معروف است که تارک نماز کافر نمی‌باشد ولی ادله بر کافر بودن آن دلالت می‌دهد....

نیاز است که اثبات شود یعنی ثابت شود که بین این دو امام واقع شده است که باید با شرایطی که محدثین برای اثبات سند می‌گذارند مقبول باشد و این مجرد نقل از سبکی می‌باشد که چند صد سال با این دو امام فاصله دارد که پر ثبوت آن حجت نمی‌باشد....

اگر نماز را به صورت کلی ترک کند و هیچ نمازی را نمی‌خواند نه انفرادی و نه جماعتی این مسئله‌ای است که اهل علم در مورد آن اختلاف کرده‌اند و قول درست از بین اقوالشان کافر بودن آن است از آنجایی که قرآن و سنت دلالت بر کفر آن می‌دهد....

کسی که فقط در روز رمضان نماز می‌خواند اگر این نماز، رجوع و توبه از ترک نمازهایی که در این سال نخوانده است، باشد و عزم داشته باشد که در باقی عمر خود نماز بخواند پس روزه‌ی این صحیح است....

اگر این مرد نماز این روز و غیره را رها کند روزه‌ی او باطل است...

بله برای مسلمان اگر یکی از اهل کتاب یا غیر اهل کتاب بر او سلام کرد جایز است که جوابش را بدهد چون که رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم به آن امر کرده است...

وقتی ما این مسئله را به کتاب الله و سنت رسولش برگردانیم می‌بینیم که به کفر تارک نماز دلالت می‌دهند و از دایره‌ی اسلام خارج می‌شوند....

اگر پدر شما تا زمان مرگش نماز نمی‌خوانده برای شما حلال نمی‌باشد که برای او دعای مغفرت و رحمت کنی چون که او بر کفر مرده است...

کسی که نماز را رها کرده هر آنچه از روزه، صدقه و حج انجام دهد از او قبول نمی‌باشد زیرا که شرط قبولی اعمال صالح این که شخص مسلمان باشد...

اگر که این اشخاصی که اصلا نماز نمی‌خوانند از خویشاوندانش هستند پس باید پی در پی آنها را نصیحت کند ولی خودش مثل آنها نگردد و واجب است که از آنها دوری کند و سلامشان را نکند و دعوتشان را اجابت نکند و ایشان را به خانه‌اش دعوت نکند و بر این صبر پیشه کند...