اما در مورد لقمان، قول درست این است که پیامبر نبوده و کسی بوده که الله به او حکمت داده بود. حکمت یعنی موافقت با قول صحیح همراه با علم و دانش.

بین این دو آیه تعارضی نیست. روزی که هزار سال است، مربوط به دنیاست و روزی که پنجاه هزار سال است، مربوط به آخرت. این بر اساس شمارش بشر است.

چنین اتفاقی افتاده است. زنی نزد رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم آمد و گفت: من خودم را به تو بخشیدم. رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم چند بار به او نگریست، اما وی را نپسندید.

صلوات فرستادن الله بر پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم و صلوات فرستادن ملائکه بر رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم به معنای ثنا گفتن بر اوست‌. صلوات فرستادن در نماز هم اشکالی ندارد.

صلوات فرستادن الله بر کسی به معنی مدح و ثنای او در ملأ اعلی است. نیز گفته شده: این صلوات، منزلتی بالاتر از رحمت است، اما نمی‌دانیم چیست

هرگاه با جلباب و چادرهایشان، سر و چهره‌ی خود را بپوشنانند، دیگران می‌دانند که آنان، زنان آزاد هستند، و از این رو کسی آنها را مورد اذیت قرار نمی‌دهد

در این آیه به روشنی بیان شده که هیچ کس نمی‌داند قیامت چه وقت برپا می‌شود. پس هر کس ادعا کند زمان برپایی قیامت را می‌داند، قرآن را تکذیب کرده کافر است.

مقصود از امانت در این آیه همه چیز از جمله عبادات و معاملات می‌باشد که انسان بدان مکلف شده است. زیرا وی بر آن، امین شمرده شده و ادایش بر او واجب است.

امانت، به دوش کشیدن مسئولیت در عبادت‌هایی است که الله و پیامبرش صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم بدان امر نموده‌اند و دست کشیدن از حرام‌هایی که از آن نهی کرده‌اند.

امانت بر کوه‌ها و آسمان‌ها و زمین عرضه شد. اما آنها از پذیرش آن ابا کردند. ولی انسان آن را پذیرفت. این امانت شامل اوامر و نواهی است.

خشیت از الله، به معنی ترس از الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ همراه با تعظیم و اجلال است. این خشیت فقط از شخصی که نسبت به الله تَعَالَىٰ عالم است، صورت می‌پذیرد.