خویشاوندانی که واجب است صله‌ی رحم آن‌ها را به جا آوری، نزدیکان پدر یا مادر هستند و کسانی که انسان در جد چهارم با آن‌ها جمع می‌شود و هرآنچه نزدیک‌تر باشد، به جا آوردن صله‌ی رحم او نیز واجب‌تر است....

شکی نیست که بین کسی که شیر خورده و کسی که به او شیر داده و محارم او، صله‌ای وجود دارد ولی این مانند صله‌ی نزدیکان نسبی نیست لذا صله‌ی او مانند صله‌ی نسبی نمی‌باشد...

او گناهی ندارد چون پدر شیری از خویشاوندانی نیست که به جا آوردن صله‌ی او واجب باشد ولی شایسته است انسان خویشاوندان شیری خود را با نیکی کردن و احسان و صدقه و غیره فراموش نکند اما حق آن‌ها مانند حق قرابت نیست....

برای این سوال کننده واجب است که چهره‌اش را از برادرشوهرش بپوشاند حتی اگر سبب ناراحتی و هجر از جانب آن‌ها گردد ولی او باید صله‌ی رحم واجب خود را به جا آورد اگر آن‌ها کوتاهی کردند خودشان گناه‌کار هستند....

بر تو واجب است که صله‌ی رحمت را به جا آوری و با طوری نیک نزدشان بروی و از صله‌ی رحم تو بر آن‌ها، این است که وقتی غیبت کردند، آن‌ها را نصیحت کنی...

اگر از پدر و مادر خود نافرمانی (و بد رفتاری) کرده است و نماز و آنچه الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ بر او فرض گردانیده و را ترک کرده، پس او کافر است ...

پند من به تو‌ای سوال کننده و دیگرانی که این را می‌شنوند این است که تقوای پرودگارشان را در مورد خود و خانواده‌ها‌یشان رعایت کنند تا نسل صالحی را بعد خودشان به جای بگذارند تا بعد از مرگشان به آن‌ها نفع برسانند...

واجب پدران در قبال پسران، دختران، همسرانشان و هر کسی که بر آن‌ها ولایت دارند این است که تقوای الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ را در خوب مراقبت نمودن از آن‌ها و تعلیم و تربیت‌شان رعایت کنند و آن‌ها را امر به معروف و نهی از منکر نمایند...

اسبابی که در‌این‌باره به انسان کمک می‌کند، این‌ است که تقوای الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ را در مورد ایشان رعایت نماید و آن‌ها را توصیه‌های دینی نماید و به خوبی تربیت کند و از الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ بخواهد که آن‌ها را اصلاح نماید و نور چشمش قرار دهد....

نصیحت من به این برادر این است که آنچه از معاشرت نیک با تو بر او واجب است را به جا آورد و تربیت نیک و توصیه‌ به فرزندانش و دیگر (چیزهایی که) بر او واجب می‌باشد را ادا کند و او با این‌ها نزد الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ دارای اجر می‌گردد ....

وقتی مردی، دختری را خواستگاری کند در حالی که صاحب اخلاق نیک و دین باشد پس مشروع این است که جواب مثبت به او داده شود و با او ازدواج کند و عذری که  پدر دختر در سوال بیان شد که گفته است، عذری نیست که مانع ازدواج دخترش شود...

برای هیچ مردی چه پدر یا یا غیر پدر حلال نیست که مقداری کم یا زیاد از مهریه را برای خود شرط کند چون همه‌ی مهریه برای زن است...