چیزی که بر زن واجب است بعد از اینکه تمام تلاشش را کرد ونتیجه ای نگرفت، از شوهرش جدا شود...

واجب است که بین این مرد و همسرش جدایی بیندازد،  ومیان کسی که با او عقد ازدواج بسته است، اگرچه هم فرزندانی داشته باشد....

جایز نيست درکنار چنین فردی بمانی، زیرا با ترک کردن نمازش کافر شده است،  و برای زن جایز نیست در کنار کافر زندگی کند...

الان بر شما واجب است که از او جدا شوی تا اینکه دوباره با عقد جدید به ازدواج او در آیی...

اگر قصد دارد به نماز نخواندنش ادامه دهد وی بر شما حرام است، زیرا کافر و مرتد شده است، وجایز نیست که به هیچ عنوان از او لذت جویی کنی و باید او را رها کنی...

بر شما واجب است که خواندن قران را به او آموزش دهی، اگر کسی نیست به او یاد دهد، سپس کیفیت نماز خواندن را به او بیاموزی، و تا زمانیکه عذر او جهل است، همانا با یاد گرفتن این عذر از بین می­رود....

نماز نخواندنش به خاطر کسالت نبودده بلکه بخاطر جهل بوده است، در نتیجه ازدواجتان صحیح بوده و ارتباط شما با همسرتان شرعی بوده است....

مرد مسوولیت خانواده و زیردستانش را بر عهده دارد، لذا بر او واجب است که همسرش را برای خواندن نماز اجبار کند، و اگر نماز خواندنش را ترک کرد او را ادب کند، و اگر بر خواندن نمازهایش پای بند شد خوب است در غیر اینصورت اگر نماز خواندنش را رها کرد، کافر می­شود وپناه بر خدا مرد بر او حلال نمی­شود، زیرا کافر بر مسلمان حرام است، فرقی نمی­کند که مرد باشد و یا زن....

شکی در آن نیست، شوهری که حقوق الله را اجرا میکند، حق بیشتری دارد به نسبت شوهری که در این زمینه متساهل است...

تا زمانی که فرد مرتکب عملی نشده که کافر شود، بهتر این است که در کنارش بمانی و او را نصیحت کنی....

فردی که نماز نمیخواند، کافر است و جایز نیست با او ازدواج کرد، با این وجود که فردی بگوید من در آینده با او صحیت خواهم کرد و نصیحتش ­کنم چه بسا هدایت شود. در پاسخ این فرد می­گوییم: آینده علم آن نزد الله است، چه بسا شوهرش بر او تاثیر بگذارد و خودش منحرف شود....

چنین فردی کافر است، و برای هیچ فردی جایزنیست، دخترش را به ازدواج فردی در آورد که نماز نمیخواند، و فرد کافر برای زن مسلمان حرام است...