کسی  که در مورد هر چیزی، از قرآن و سنت رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم سخن می‌گوید، و مردم به عالم بودنش شهادت می‌دهند، عالم است. اما محل خشیت، قلب است.

مقصود از علما کسانی هستند که به شریعت الله، یعنی اسماء و صفات الهی و افعال و احکام حکمیانه‌اش علم و آگاهی داشته و از الله خوف و خشیت دارند.

منظورش این امت است که الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ کتاب را به آنان بخشید. کتابشان قرآن کریم و آخرین کتابی است که الله تَعَالَىٰ برای زمینیان نازل فرمود

برای ماه منزلگاه‌هایی قرار داده و هر روز منزلگاهی غیر از منزلگاه روز دیگر دارد و در آخر ماه به شکل آغازین خویش باز می‌گردد که همانند شاخه‌ی خشک درخت خرما است.

این آیه در مورد کفار نازل شده و آنهایند که وقتی به جهنم افکنده می‌شوند، گوش و چشم و پوست و دست و پا و زبانشان بر علیه آنها شهادت خواهند داد.

واژه‌ی(مُقْرِنِينَ) از ریشه‌ی (قِرنْ) است. کلمه‌ی (أقران) به معنای کسانی که در چیزی با هم مساوی هستند، نیز از همین ریشه است.

معنایش این است که الله تعالی در عقل، ذکاوت و تیزهوشی، علم، عمل، درازی و کوتاهی جسم، زیبایی و زشتی و غیره، بعضی از مردم را بر بعضی دیگر برتری داده است.

این دود یا همان است که پس از نفرین پیامبر بر قریش به مدت چند سال در آسمانشان آشکار شد یا یکی از نشانه‌های قیامت است که هنوز نیامده

هرگاه اسلام تنها ذکر شود ایمان نیز شامل آن می‌شود. ایمان نیز هر جا به تنهایی ذکر شود و گفته شود: مؤمن و کافر، شامل اسلام هم می‌شود.

فرزندانی که در ایمان، تابع پدرانشان بوده‌اند، الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ در بهشت آنان را به درجاتی که پدرانشان در آنجا هستند، منتقل خواهد کرد

وقتی پیامبر داشت آیاتی از سوره نجم را تلاوت می‌فرمود، شیطان چیزهایی را در خلال آن آورد که دیگران فکر کنند این سخنان هم جزء قرآن است.

یعنی جبریل به پیامبر نزدیک شد و از بالا فرود آمد و به محمد که بنده‌ی الله است، وحی نمود. این یکی از روش‌های وحی بوده است که در این ایه ذکر شده