سحر دو نوع است: نوعی کفر و نوعی دیگر دشمنی و ظلم است....

در صورتی که بدعتش باعث مکفره باشد پشت سر او نماز خوانده نمی­شود ولی اگر بدعتش مفسقه باشد مانند سایر گناه­کاران پشت سر او نماز خوانده می­شود...

نماز خواندن پشت سر امام مبتدع در صورتی که بدعتش مکفره باشد جایز نیست ...

نماز خواندن پشت سر مبتدع از دو حالت خارج نیست:...

اگر بدعتش موجب کفر باشد نماز پشت سر چنین شخصی درست نیست....

نمازت پشت سر این­ها درست است زیرا نماز تو پشت سر کسی که با در فرعی از فروع مخالف است درست است هر چند که مرتکب چیزی شود که نظرت بر اشتباه بودن آن است زیرا انکار در مسائل اجتهادی زمانی که با نص صریحی که احتمال تأویل در آن نیست مخالفت نکرده وجود ندارد....

توسل جستن به اولیا بعد از مرگشان نوعی شرک است و اگر اعتقاد فعل در آن¬ها داشته باشد شرک اکبر است....

قول درست از اقوال اهل علم این است که نماز پست سر شخص گناه­کار هنگامی که گناهش به حد کفر نرسد درست است اما هر چقدر امام تقوایش بیشتر باشد نماز پشت سرش بهتر است....

این امامی را که ذکر نمودی نصیحت می­کنم که از دعای غیر الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ همچنین فریب دادن بندگان الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ با نوشتن تعویذ که اساسی از قرآن و سنت رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم و سلف صالح ندارد به سوی الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ توبه نماید و عمرش را مادامی که در وقت مهلت است غنیمت بشمارد و به سوی الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ برگردد....

نماز پشت سر این امام جایز نیست زیرا این اعتقاد باطلش منجر به شرک می­شود..

اگر این امام بازی ورق می­کند همچنین از جهات دیگر ملتزم نیست اگر امام ثابت است باید پشت سر او نماز خوانده شود ولی اگر امام ثابت نیست شایسته نیست که به عنوان امام مردم در نماز جلو فرستاده شود بلکه کسی انتخاب شود که تقوایش بیشتر است در صورتی که این شخص که تقوایش بیشتر است تلاوت واجب نماز را خوب می­خواند....

اگر این امام شریعت را -پناه بر الله- دشنام می­دهد شایسته نیست که امام باشد و واجب است اخراج شود..