بعضی از سلف، با زعفران در ظرف و مانند آن می‌نوشتند و با آب مخلوط نموده که مریض آن را می‌نوشید؛ این کار به خواست الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ، موجب شفا می‌شد.

رقیه کردن بیماری که مبتلا به سحر یا بیماری‌های دیگر است اگر از قرآن یا دعاهای مباح باشد اشکالی ندارد؛ زیرا از رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم ثابت است که اصحابش رَضِيَ‌اللهُ‌عَنْهُم را رقیه می‌نمود.

این که رسول‌ الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم این کار را انجام داده باشد را نمی‌دانیم؛ اگر بعضی از سلف آن را انجام داده‌ باشند انجامش اشکالی ندارد؛ اما بهتر است خودش آیات و احادیثی را که در سنت وارد شده بر شخص بیمار بخواند که قرائت سوره‌‌ی فاتحه از این جمله است؛ این از بلیغ‌ترین داروها است.

باید بدانیم که نوشتن روی کاغذ و نوشیدن از آبش، گاهی برای بیمار مضر است؛ زیرا ترکیب جوهر و این ماده‌ی خشک، مواد مضری برای بدن است اما علما رَحِمَهُمُ‌الله گفته‌اند: با زعفران بر ورقه‌ای می‌نویسند و در آب می‌گذارند تا اثر زعفران بر آب، پدیدار شود.

برخی از سلف این کار را انجام داده‌اند؛ یعنی در آب می‌دمند و سپس شخص بیمار آن را می‌نوشد که تجربه شده و سودمند بوده است....

تمیمه‌ها یا از آیات قرآن نوشته می‌شود یا از غیر از آن؛ اگر از قرآن نوشته شود، علمای سلف و خلف پیرامون آن اختلاف‌ نظر دارند.....

اگر تمیمه از قرآن، اذکار نبوی یا دعاهای مباح باشد، علما درباره‌ی حکم آویختن آن، اختلاف ‌نظر دارند....

وَلَه چیزی خود ساخته است که گمان می‌کنند میان زن و شوهر، محبت برقرار می‌کند. چیزی که به آن «حلقه‌ی ازدواج» می‌گویند همانند آن است....

مسأله‌ی آویختن تعویذ یا تمیمه دو قسمت دارد: اول: اگر آنچه آویزان می‌شود از قرآن باشد. دوم: اگر نوشته‌هایش از غیر قرآن و معنایش نامفهوم باشد.....

این کار جایز نیست و سودی هم ندارد؛ زیرا از رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم و یارانش رَضِيَ‌اللهُ‌عَنْهُم وارد نشده که این‌ گونه به وسیله‌ی قرآن از خود محافظت کنند...

علما رَحِمَهُمُ‌الله پیرامون این مسأله اختلاف نظر دارند....

اگر تعویذی که شخص بیمار به خود آویزان می‌کند از قرآن و دعاهای مباح باشد، علما رَحِمَهُمُ‌الله در جایز بودن آن اختلاف‌نظر دارند؛ برخی آن را ممنوع و برخی دیگر جایز می‌دانند....