چهارشنبه 22 صفر 1448
۱۴ مرداد ۱۴۰۵
5 آگوست 2026

(۷۳) نوشتن آیات قرآن، احادیث یا دعاها با خودکار یا جوهر روی ورقه‌

(۷۳) سوال: بعضی افراد، آیات قرآن، احادیث یا دعاها را با خودکار یا جوهر روی ورقه‌ای می‌نویسند، آن را در لیوانی قرار داده و به بیمار می‌دهند تا آن را بنوشد. لطفا توضیح دهید این کار جایز است یا خیر؟

جواب:

اول: باید بدانیم که نوشتن روی کاغذ و نوشیدن از آبش، گاهی برای بیمار مضر است؛ زیرا ترکیب جوهر و این ماده‌ی خشک، مواد مضری برای بدن است اما علما رَحِمَهُمُ‌الله گفته‌اند: با زعفران بر ورقه‌ای می‌نویسند و در آب می‌گذارند تا اثر زعفران بر آب، پدیدار شود. همچنین آیات قرآن را در ظرف پاکی می‌نویسند، آب روی آن می‌ریزند تا ترکیب شود، سپس بیمار از آن می‌نوشد. سلف صالح این کار را انجام می‌دادند و استعمالش نیز اشکالی ندارد. برخی نیز آن را تجربه نموده و از آن سود برده‌اند. اما: هرگز شایسته نیست که انسان در این مسأله، قلم و جوهر ‌‌را به کار گیرد؛ زیرا نمی‌دانیم ترکیبات این جوهر چیست. فرقی ندارد خشک یا مایع باشد.

***

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل من الرياض يعمل بعض الناس عملًا، وهو: أنهم يكتبون بالقلم الحبر أو السائل بعض من الآيات القرآنية أو من الأحاديث أو الأدعية على ورقة، ثم يضعونها داخل كأس في إناء، ويعطون هذا الماء لأي شخص مريض لكي يشربه، الرجاء منكم توضيح هذا العمل هل هو جائز أم لا؟

فأجاب رحمه الله تعالى : أولا يجب أن نعرف أن تلك الكتابة بهذا الحبر أو بالأقلام على ورقة، ثم توضع في إناء ويشربها المريض قد يكون في ذلك ضرر على المريض، لأن تركيب هذا الحبر وهذه المادة الجافة قد يكون فيه أشياء سامة تضر البدن، لكن العلماء -رحمهم الله – قالوا: إنه يكتب بالزعفران إما على ورقة، ثم تلقى في الماء حتى يظهر أثر الزعفران على الماء، وإما في إناء نظيف يكتب فيه آيات من القرآن ثم يصب فيه الماء ويمزج، ثم يشربه المريض، هذا الذي كان يفعله السلف الصالح ، ولا بأس باستعماله، وقد جربه بعض الناس فانتفعوا به.

و أما الأقلام والحبر: فلا ينبغي أبدًا أن يستعملها الإنسان في هذه المسألة، لأننا لا ندري ما هي مركبات هذا الحبر، سواء جافا أو سائلا.

مطالب مرتبط:

(۸۳) حکم آویزان کردن بعضی نوشته‌ها برای محافظت از چشم زخم

باید بدانیم اسبابی که خیر را به ارمغان می‌آورد و شر را دور می‌نماید، باید از شرع گرفته شود؛ زیرا چیزهایی مانند جلب خیر و دفع شر فقط با تقدیر الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ صورت می‌پذیرد. بنابراین ناچار به پیمودن راهی هستیم که الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ برای رسیدن به آن قرار داده است...

ادامه مطلب …

(۶۲) درخواست مال در مقابل رقیه

تأثیر قرائت انسان بر حسب اخلاص و نیتش است....

ادامه مطلب …

(۷۱) حکم نوشتن تعویذ برای افرادی که سحر شده‌اند

رقیه کردن بیماری که مبتلا به سحر یا بیماری‌های دیگر است اگر از قرآن یا دعاهای مباح باشد اشکالی ندارد؛ زیرا از رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم ثابت است که اصحابش رَضِيَ‌اللهُ‌عَنْهُم را رقیه می‌نمود.

ادامه مطلب …

(۱۰۳) حکم شوم دانستن اشخاص

برای هیچ کس جایز نیست شخصی را شوم بپندارد. این عکس فال خوب زدن است که از جمله امور پسندیده است؛ اما فال بد زدن که موجب ناراحتی و غم و اندوه می‌شود.

ادامه مطلب …

(۴۶) نذر و کراهت از انجام آن

ین نذر نیست که خیر را برای انسان به ارمغان آورده و شر را از وی دفع می‌کند، هرگاه الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ چیزی را بخواهد هیچ چیزی‌ از جمله نذر و غیر آن نمی‌تواند از قضاء الله جلوگیری کند....

ادامه مطلب …

(۵۷) حکم مداوا نمودن با برخی از آیات قرآن کریم

مداوا نمودن با قرآن عظیم، جایز است.

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه