(۱۰۷۳) شرح حدیث (لو لم تذنبوا)
حکمت پروردگار این است که گناه از فرزندان آدم سر بزند. بعد آنان آمرزش بطلبند و پس از آن، مغفرت پروردگار شامل حالشان شود. این حدیث برای تشویق به توبه است
(۱۰۷۲) منظور از زیور آلات مومن در بهشت چیست؟
«زینت مومن – در بهشت – تا جایی است که آب وضو بدان میرسد». معنایش این است که اهل بهشت وقتی وارد آن شدند، با زیور آلاتی زینت داده میشوند
(۱۰۷۱) آیا حدیث چشم زخم با قرآن تناقض دارد؟
چشم زخم چیزی است که واقعیت گواهِ آن است. در ضمن، من آیهای را ندیدهام که با این حدیث در تعارض باشد که آنها میگویند با آیات قرآن تعارض دارد
(۱۰۷۰) آیا یادگیری علوم دنیوی شامل علم نافع است
هر علمی که انسان بداند و به دیگران یاد دهد، پاداش دارد. کسانی که یاد میگیرند نیز ثواب دارند و ثوابشان بعد از مرگ معلمشان به او نیز میرسد
(۱۰۶۹) برای مرده دعا بهتر است یا اهدای ثواب
یکی از نکاتی که این حدیث به آن اشاره میکند این است که بهتر است برای میت به جای اهدای ثواب، دعای خیر کرد. زیرا حدیث دلالت بر آن دارد.
(۱۰۶۸) آیا علمی که بی استفاده باشد، ثواب دارد؟
اصل در علم این است که اگر سودمند نباشد، مضرّ است. زیرا علم، سلاحی است که یا به نفع تو و یا بر علیه توست. «قرآن، حجتی به نفع تو یا بر علیه توست»
(۱۰۶۷) سه چیزی که بعد از مرگ سودمند هستند
پس از مرگ سه چیز برای انسان هنوز سودمند خواهد بود. صدقه جاریه. علم سودمند. فرزند صالح که برای پدر و مادر خود دعای خیر و آمرزش کند.
(۱۰۶۶) شرح حدیث لا وصیة لوارث و آیه سوره بقره
حدیث میرساند که وصیت برای کسی که سهم در ارث دارد، جایز نیست. اما آیه آن را خاص کرده و میگوید کسی که ارث نمیبرد، وصیت کردن برای او اشکالی ندارد.
(۱۰۶۵) منظور از تقارب زمان چیست؟
شیخ میگوید: به نظر من نزدیک شدن زمان به هم یعنی سرعت گذشت روزها و شبها و ساعتها. الان یک هفته میگذرد، انگار که یک روز گذشته است.
(۱۰۶۴) منظور از ادات شرط در دعای استخاره
این بدان معناست که الله سُبْحَانَهُوَتَعَالَىٰ میداند در یکی از این دو برای تو خیر وجود دارد. میداند که آن کار خیر است یا شر؟ اما انسان این را نمیداند.
(۱۰۶۳) آیا این حدیث با آیه تعارض دارد؟
حدیثی که در سوال ذکر شده دلالت بر رویت الله در خواب دارد. اما آیه در مورد رویت الله در بیداریست که به هیچ عنوان امکان آن وجود ندارد.
(۱۰۶۲) آیا این احادیث با هم تعارض دارند؟
صحابه با خود حساب میکردند که هر کسی نمیتواند مثل آنها لباس بپوشد، یا غذا بخورد. از این رو، زهد پیشه میکردند. در چنین اموری، انسان باید مصالح را مراعات کند.