(۱۳۰۳) وضو گرفتن با آب حوضی که رنگش عوض شده
وضو و غسل با آبی که مدت زمانی طولانی باقی مانده و رنگش تغییر کرده، جایز است. زیرا پیامبر میفرماید: «آب، پاک است؛ چیزی آن را ناپاک نمیکند»
(۱۳۰۰) نباید هر کسی متصدر فتوا گردد
نصیحتم برای اشخاصی که بدون علم فتوا میدهند این است که تقوای الله را پیشه نمایند و بدانند که در حقیقت دارند از جانب الله سخن میگویند.
(۱۲۹۹) نصیحت به مفتیان بدون علم
کسی که فتوا میدهد، در واقع از طرف شریعت سخن میگوید. کسی که بدون علم فتوا دهد، حتی اگر جوابش درست باشد، باز هم اشتباه است
(۱۲۹۸) از علمای آخر الزمان علم نگیرید؟
حدیثی که ذکر شد هیچ اصلی ندارد و صحیح نیست. علمای گمراه از بعد قرون مفضله وجود داشتهاند و تا به امروز هم هستند و بعد از این هم خواهند بود
(۱۲۹۷) در مورد جواب دادن سوالی که بلد است
اگر از مسلمانی چیزی در رابطه با امور دینی بپرسند که جوابش را میداند، باید جواب دهد. زیرا پیامبر میفرماید: «از من برسانید حتی اگر یک آیه باشد
(۱۲۹۶) خطر فتوا دادن از روی جهل و بی علمی
کسی که در امور شرعی فتوا میدهد، در حقیقت دارد از جانب الله تعالی سخن میگوید. پس برای هیچ کس جایز نیست بدون علم، فتوا دهد.
(۱۲۹۵) نصیحت به مفتیان در مورد مسائل نزاعی
این یکی از مسائلی است که شخص نباید پیش مفتی برود. بلکه باید چنین مسائلی توسط قاضی حل شوند و فتوای مفتی ممکن است قضیه را کش دهد
(۱۲۹۴) نصیحت به کسانی که بدون علم فتوا میدهند
به هیچ عنوان نباید در فتوا تسرع داشت و انسان بی علم حق فتوا دادن ندارد. انسانی که سوال دارد هم باید آن را از کسانی بپرسد که اهلیت فتوا را دارند
(۱۲۹۳) صفات عالم واقعی در فتوا دادن
سخن این شیخ که میگوید نباید از عالم، دلیل طلبید. این اشتباه است. عالم حقیقی آن است که از اول به قدر استطاعت و بر حسب فهم سائل، با دلیل صحبت میکند
(۱۲۹۲) تسرع در فتوا دادن چه حکمی دارد
انسان باید از تسرّع درفتوا پرهیز کند و به سلف صالح اقتدا نماید.وقتی کسی چیزی از آنها میپرسید، او را حواله میدادند تا از مسئولیت فتوا در امان بمانند
(۱۲۹۱) از دیگری پرسیده و نمیداند و من میدانم
زن سومی باید بگوید: من در برنامهی «نورٌ علی الدَّرب» شنیدم حکم این مساله چنین و چنان است. در این صورت هر دو منفعت کسب میکنند
(۱۲۹۰) شروطی که باید مفتی داشته باشد،
باید به اغلب اقوال اهل علم اطلاع داشته باشد.نیز باید به ادلهی شرعی در مورد حکمی که میدهد، مطلع باشد. اما به مجرّد ظن و تقلید، نباید فتوا دهد