دوشنبه 22 جمادی‌الاول 1448
۱۱ آبان ۱۴۰۵
2 نوامبر 2026

(۱۲۹۹) نصیحت به مفتیان بدون علم

(۱۲۹۹) سوال: آیا نصیحتی برای کسانی که بدون علم، فتوا می‌دهند، دارید؟

جواب:

بله. واجب است به کسانی که در فتوا تسرع و عجله به خرج می‌دهند نصیحتی کنم و به آنها بگویم: این کار خطرناک است. زیرا آن کس که فتوا می‌دهد، دارد از زبان شریعت سخن می‌گوید. آیا او آمادگی دارد که وقتی الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ را ملاقات نمود و الله از او در مورد فتوایی که داده، بپرسد: دلیلت چیست، جواب دهد؟

اما کسی که بدون علم فتوا می‌دهد، حتی اگر جوابش درست باشد، باز هم اشتباه است. به دلیل اینکه الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ می‌فرماید: {قُلْ إِنَّمَا حَرَّمَ رَبِّيَ الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَ وَالْإِثْمَ وَالْبَغْيَ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَأَنْ تُشْرِكُوا بِاللَّهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهِ سُلْطَانًا وَأَنْ تَقُولُوا عَلَى اللَّهِ مَا لَا تَعْلَمُونَ} [أعراف: ۳۳]: (بگو همانا پروردگارم، کارهای زشت را، چه آشکار و چه پنهان، حرام کرده. همچنین گناه و ظلم ناحق را و اینکه با الله چیزی را شریک قرار دهید که برایش دلیلی نازل نفرموده و اینکه چیزی را که نمی‌دانید به الله نسبت دهید).

نیز به دلیل این آیه که الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ می‌فرماید: {وَلَا تَقْفُ مَا لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ إِنَّ السَّمْعَ وَالْبَصَرَ وَالْفُؤَادَ كُلُّ أُولَئِكَ كَانَ عَنْهُ مَسْئُولًا} [إسراء: ۳۶]: (و آنچه را که به آن علم نداری دنبال نکن، زیرا گوش و چشم و دل همه مورد سوال قرار خواهند گرفت). همچنین به دلیل اینکه الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ می‌فرماید: {فَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرَى عَلَى اللَّهِ كَذِبًا لِيُضِلَّ النَّاسَ بِغَيْرِ عِلْمٍ إِنَّ اللَّهَ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ} [انعام: ۱۴۴]: (و چه کسی ظالم‌تر است از کسی که از روی بی علمی بر الله دروغ می‌بندد که مردم را گمراه نماید، همانا الله قوم ستمکار را هدایت نمی‌کند).

همچنین در اثر می‌آید: «بی پرواترین شخص از شما در فتوا دادن، بی پرواترینتان برای وارد شدن به آتش است».[۱]

سلف رَحِمَهُمُ‌الله وقتی از آنها طلب فتوا می‌شد، سوال کننده را به دیگر علما حواله می‌کردند تا زمانی که عالمی به او فتوا دهد.

من به کسانی که می‌خواهند هر چه زودتر به سیادت و امامت برسند، می‌گویم: صبر کنید. اگر الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ برای شما خیر و رفع درجه اراده کرده باشد، با علم به آن می‌رسید. اگر چنین نباشد و صبر نکنید، تهوّرتان نسبت به فتوا دادن بدون علم، چیزی برای شما جز ذلت در بین مردم، و خواری در آخرت ندارد. من تعجب می‌کنم از برخی برادران که علم کمی دارند و برای فتوا دادن پیشقدم می‌شوند، انگار که یکی از ائمه‌ی سلف هستند.

این مساله به جایی رسیده که حتی شنیدم یکی از اینها که فتوای شاذی در یک مساله داده، وقتی به او گفته‌اند که امام احمد بن حنبل رَحِمَهُ الله خلاف این را می‌گوید، در جواب گفته: مگر احمد بن حنبل کیست؟ مگر یک مرد نیست؟ او مرد است و ما نیز مردیم. این شخص فرق بین مردانگی خودش با مردانگی امام احمد بن حنبل امام اهل سنت را نفهمیده است. من نمی‌گویم که قول امام احمد رَحِمَهُ الله حجت است. اما بدون شک قول او از قول این شخص به حق نزدیک‌تر است. والله اعلم بالنیات.

***


[۱] روایت دارمی در سنن (ج۱، ص۶۹، حدیث شماره ۱۵۷)، از عبیدالله بن ابوجعفر با این لفظ: «أَجْرَؤُكُمْ عَلَى الْفُتْيَا، أَجْرَؤُكُمْ عَلَى النَّارِ».

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: هل من توجيه لأولئك الذين يُفتون دون علم؟

فأجاب -رحمه الله تعالى -: نعم هناك توجيه واجب أن نوجه إخواننا الذين يتسرعون في الفتوى ونقول لهم: إن الأمر خطير؛ لأن المفتي يُعبر عن شريعة الله، فهل هو على استعداد إذا لاقى الله -عز وجل- وسأله عما أفتى به عباده: من أين لك الدليل؟

أما المفتي بلا علم ليس عنده دليل حتى لو أصاب فقد أخطأ؛ لقول الله تبارك وتعالى: ﴿ قُلْ إِنَّمَا حَرَّمَ رَبِّيَ الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَ وَالْإِثْمَ وَالْبَغْيَ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَأَن تُشْرِكُوا بِاللَّهِ مَا لَمْ يُنَزِلْ بِهِ سُلْطَنَا وَأَن تَقُولُوا عَلَى اللَّهِ مَا لَا تَعْلَمُونَ ﴾ [الأعراف: ٣٣] والقول على الله بلا علم يشمل القول عليه في ذاته أو أسمائه أو صفاته أو أحكامه، وقال الله تعالى: ﴿ وَلَا تَقْفُ مَا لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمُ إِنَّ السَّمْعَ وَالْبَصَرَ وَالْفُؤَادَ كُلُّ أُولَيكَ كَانَ عَنْهُ مَسْئُولًا ﴾ [الإسراء: ٣٦] وقال تعالى: ﴿ فَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرَى على الله كذبا ليُضِلَّ النَّاسَ بِغَيْرِ عِلم ﴾ [الأنعام: ١٤٤] وفي الحديث: «أجرؤكم على الفتيا أجرؤكم على النار». وكان السلف -رحمهم الله-  يتدافعون الفتيا حتى تصل إلى من يَتَعَيَّن عليه الإجابة.

وإني أقول لهؤلاء الذين يريدون أن يسبقوا إلى السُّؤدد والإمامة، أقول لهم: اصبروا، فإن كان الله قد أراد بكم خيرًا ورفعة حَصَّلْتم ذلك بالعلم، وإن كانت الأخرى فإن جُرأتكم على الفتيا بلا علم لا تزيدكم إلا ذلا بين العباد، وخزيا يوم المعاد. وإني لأعجب من بعض الإخوة الذين أوتوا نصيباً قليلا من العلم أن يتصدروا للإفتاء، وكأن الواحد منهم إمام من أئمة السلف، حتى قيل لي عن بعضهم حين أفتى بمسألة شاذة ضعيفة: إن الإمام أحمد بن حنبل رحمه الله يقول سوى ذلك. فقال هذا المفتي لمن أورد عليه هذا الإيراد ومن أحمد بن حنبل ؟ أليس رجلا ؟ إنه رجل وإنا نحن رجال. ولم يعلم الفرق بين رجولته التي ادعاها ورجولة الإمام أحمد إمام أهل السنة رحمه الله.

وأنا لست أقول: إن الإمام أحمد قوله حُجّة، لكن لا شك أن قوله أقرب إلى الصواب من قول هذا المفتي الذي سلك بنيات الطريق، والله أعلم بالنيات.

مطالب مرتبط:

(۱۲۶۹) تفریق بین قرآن و سنت جایز است یا خیر؟

آنچه در سنت وجود دارد همانند آن چیزی است که در قرآن است و در ثبوت حکم با هم تفاوتی ندارند. هر چه در سنت واجب شده، مثل وجوب قرانی است

ادامه مطلب …

(۱۲۹۷) در مورد جواب دادن سوالی که بلد است

اگر از مسلمانی چیزی در رابطه با امور دینی بپرسند که جوابش را می‌داند، باید جواب دهد. زیرا پیامبر می‌فرماید: «از من برسانید حتی اگر یک آیه باشد

ادامه مطلب …

(۱۲۶۳) امور خصوصی رسول الله سنت هستند؟

اموری که خاص رسول الله هستند، شامل ما نمی‌شود. اما هر چیزی که دلیلی بر خصوصیت آن به رسول الله وجود ندارد، برای ما نیز هست

ادامه مطلب …

(۱۲۷۱) معنی «اعتبار به عموم لفظ است نه سبب خاص آن»

منظور از این قاعده این است که اگر حکمی نازل شد که سبب خاصی داشت، آن حکم صورت عمومی به خود می‌گیرد و خاص همان مساله باقی نمی‌ماند

ادامه مطلب …

(۱۲۷۵) شرح قاعده‌ی «المعروف عرفا کالمشروط شرطا»

آنچه در عرف به آن عمل می‌شود و معروف است، همانند چیزی است که شرط قرار داده شده است. برخی این قاعده را چنین گفته‌اند: «شرط عرفی مثل شرط لفظی است»

ادامه مطلب …

(۱۲۶۸) چیزی که پیامبر نهی کرده، حرام است یا مکروه

کلا سه قول در این زمینه وجود دارد. نهی مطلقا نشانگر تحریم است. نهی مطلقا نشانگر کراهت است. نهی در مورد عبادات، تحریم و در مورد عادات، کراهت است

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه