هرگاه زن روزه‌ بگیرد و در طول روز، دچار عادت ماهیانه شود، روزه‌اش باطل می‌شود....

هرگاه زن روزه‌دار، حيض شود، حتی اگر اندکی قبل از غروب خورشید باشد نیز روزه‌اش باطل می‌شود.....

روزی که در آن عادت ماهیانه شده، روزه‌اش باطل می‌شود و بقيه‌ی آن روز را می‌خورد و می‌نوشد سپس قضای آن را انجام می‌دهد؛ اما درباره‌ی روزی که پاک می‌شود، علما دو دیدگاه دارند:...

روزی که این زن، یقین و اطمینان دارد که پاک بوده و پاکی را دیده سپس روزه گرفته است، روزه‌ی این روزش درست می‌باشد؛ زیرا پاک بودن از خون، پاکی است و حکم نیز به حيض بستگی دارد لذا هرگاه خون حيض یافت شود، احکام حیض ثابت می‌گردد و هرگاه پاک شود، احکامش برداشته و منتفی می‌گردد.....

اگر فرضا تردید داشته باشی که پنج یا شش روز روزه نگرفته‌ای، فقط قضای پنج روز بر تو واجب است؛ زیرا پنج روز، قطعی و یقینی است اما در مورد روزهای بیشتر، شک وجود دارد ....

راه حل برای این زن که دچار وسواس شده، این است که یاد و ذكر الله جَلَّ‌جَلَالُهُ را زیاد انجام دهد و از الله جَلَّ‌جَلَالُهُ بخواهد که این بیماری را از او دور نماید.....

اگر این خون که تمام ماه یا بیشتر روزهایش ادامه داشته، خون استحاضه بوده باشد، قضا بر تو واجب نیست زیرا خون استحاضه مانع روزه گرفتن و نماز خواندن نیست؛ اما اگر خون حيض بوده باشد، به طوری که در روزهای مشخصی شروع و قطع شود، باید قضای روزه‌هایی که در آن روزه گرفته‌ای را انجام دهی....

باید روزه‌هایی که بر او واجب است را به طور پیاپی یا پراکنده، روزه بگیرد و قضا کند...

نخست پدران و مادران را درباره‌ی فرزندانشان سفارش می‌کنم که هنوز به سن بلوغ و تکلیف نرسیده‌اند و می‌خواهند روزه بگیرند؛ این‌ افراد باید از خشم و غضب الله جَلَّ‌جَلَالُهُ تقوا و پرهیز نمایند و مانع روزه‌ گرفتن فرزندانشان نشوند....

اگر قضای روزه‌هایی که بعد از بلوغ ترک کرده‌ای را انجام بدهی، بهتر است....

ظرم این است که اگر در سرزمینی دور از علم شرعي و علما بوده و خود و خانواده‌اش علم و آگاهی نداشته‌اند، قضا بر او واجب نیست....

قضا بر تو واجب نیست؛ زیرا تا وقتی نمی‌دانی بالغ شده‌ای و در حال بلوغ، روزه نگرفته‌ای، اصل بر عدم بلوغ است...