اسلام اول که آمد، غریب بود. یک یا دو یا سه نفر آن را پذیرفته بودند. اما بعدا انتشار پیدا کرد و به همه‌ی نقاط دنیا رسید و خیلی از مردم به آن گردن نهادند

معنای حدیث این است که ایمان همان طور که مار به لانه‌اش باز می‌گرد، به مدینه بر می‌گردد و در آن می‌ماند هنگامی که دیگر سرزمین‌ها فاسد شوند

منظور از «بردین» نماز صبح و عصر است. چون نماز صبح در سردترین قسمت شب، و نماز عصر در سردترین قسمت روز است. فضیلت این دو نماز بیشتر است

سفر قطعه‌ای از عذاب است؛ چون مسافر در فکر و بدنش اذیت می‌شود. او را می‌بینید که نگران است کی به مقصد برسد. نگران است مبادا اتفاقی بیفتد.

به خاطر دلایلی که در قرآن و سنت وجود دارد، انسان اگر قبل از اینکه سلام نماز بدهد، دعا کند، بهتر است از اینکه بعد از سلام نماز، دعا کند.

انسان با ترک نوافل گنهکار نمی‌شود. یعنی در صورتی که انسان به واجبات عمل کند، اگر نوافل را به جای نیاورد، گناهی بر او نیست و سبب نافرمانی نمی‌شود

وقتی کسی مرتکب یکی از گناهان کبیره می‌شود، در آن لحظه شایستگی این را ندارد که مومن کامل الایمان باشد. به همین خاطر از او نفی ایمان شده است

حدیث به این معنی است که شخص اعمال اهل بهشت را انجام می‌دهد ولی برای ریا و بدون اخلاص. به همین خاطر جهنمی می‌شود و دیگری برعکس

تکفیر کردن اشخاص کار هر کسی نیست و انسان باید در این زمینه بسیار مواظب باشد و بداند که اگر کسی را به ناحق تکفیر کند، حکم به خودش باز می‌گردد

حدیث به این معنیست که هر کس نماز صبح را با جماعت بخواند در ضمانت الله است. این حدیث یکی از فضیلتهای نماز صبح به جماعت را بیان می‌کند

دعا به صورت جماعتی بعد از نماز مغرب یا هر نماز دیگری، بدعت است و رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم و اصحابشان چنین نکرده‌اند. پس باید امام و مامومین بعد از این چنین نکنند

از آنجایی که وجه الله موصوف به جلالت و اکرام است، شایسته نیست با توسل به آن چیزی طلب نمود، مگر بزرگ‌ترین و مهم‌ترین درخواست یعنی بهشت.