سه‌شنبه 15 شعبان 1447
۱۴ بهمن ۱۴۰۴
3 فوریه 2026

(۱۸۸۳) زمانی که مؤذن اذان می‌گوید آیا قرائت قرآنم را ادامه دهم ؟

(۱۸۸۳) سوال: زمانی که مؤذن اذان می‌گوید آیا قرائت قرآنم را ادامه دهم یا ساکت شوم و کلمات اذان را تکرار کنم؟

جواب:

هنگامی که مؤذن اذان گفت افضل این است که قرائت قرآن را  متوقف کنی و جواب اذان را بدهی زیرا که این ذکر خاص در وقت خاص است و قرائت قرآن در هر زمانی ممکن است و ذکر خاص در وقتش با وجود سببش با فضیلت‌تر از ذکر عام است و اگر هم ذکر عام در ذات خود افضل باشد ولی ذکر خاص در وقت خاصش با سببش اگر انجام ندهی فوت می‌شود.

و برای همین هنگامی که اذان را شنیدی و قرآن را قرائت می‌کردی قرائت متوقف کن و جواب اذان را بده و مثل آنچه مؤذن می‌گوید بگو مگر در حی علی الصلاة و حی علی الفلاح، بگو: لاحول و لا قوة إلا بالله و در اذان فجر هنگامی که مؤذن گفت: الصلاة خیر من النوم، طبق قول راجح مثل خودش بگو و بعد آن که تمام شد بر رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم صلوات بفرس و بعد از آن بگو: (اللَّهُمَّ رَبَّ هَذِهِ الدَّعْوَةِ التَّامَّةِ، وَالصَّلَاةِ الْقَائِمَةِ، آتِ مُحَمَّدًا الْوَسِيلَةَ وَالْفَضِيلَةَ، وَابْعَثْهُ مَقَامًا مَحْمُودًا الَّذِي وَعَدْتَهُ، إنك لا تخلف الميعاد)[۱] (بار الها! ای پروردگار این ندای کامل و نماز بر پا شونده به محمد -صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم- وسیله (مقامی والا در بهشت) و فضیلت عنایت بفرما و او را به «مقام محمود» که وعده فرموده‌ای نایل بگردان همانا تو خُلف وعده نمی‌کنی) و اما قول: رضیت بالله ربا و بمحمد رسولا و بالإسلام دینا در پایان شهادتین گفته می‌شود یعنی در اثنای اذان است.


[۱] رواه البخاري (٦١٤).

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: عندما يؤذن المؤذن هل أستمر في قراءة القرآن، أم أسكت وأردد ما يقوله المؤذن؟

فأجاب رحمه الله تعالى: إذا أذن المؤذن الأفضل أن تقطع القراءة وتجيب المؤذن، لأن هذا ذكر خاص في وقت خاص، وقراءة القرآن يمكن أن تكون في أي وقت، فالذكر الخاص في وقته عند وجود سببه أفضل من الذكر العام، وإن كان الذكر العام قد يكون أفضل في نفسه، لكن الذكر الخاص في وقته الخاص عند سببه يفوت إذا لم تفعله.

وعلى هذا فإذا سمعت المؤذن وأنت تقرأ القرآن فاقطع القرآن وأجب المؤذن، تقول مثل ما يقول، إلا في حي على الصلاة حي على الفلاح فتقول: لا حول ولا قوة إلا بالله، وفي أذان الفجر إذا قال: الصلاة خير من النوم، تقول مثل ما يقول أيضًا على القول الراجح، ثم إذا فرغت فَصَلِّ على النبي -صلى الله عليه وعلى آله وسلم- ثم قل: «اللهم رب هذه الدعوة التامة والصلاة القائمة آت محمدًا الوسيلة والفضيلة وابعثه مقاما محمودا الذي وعدته، إنك لا تخلف الميعاده». وأما قول رضيت بالله رباً وبمحمد رسولا وبالإسلام دينا، فيكون عند الانتهاء من الشهادتين، يعني: في أثناء الأذان.

مطالب مرتبط:

(۱۸۷۰) حکم تغنی در اذان

اگر تغنی معنی را تغییر دهد جایز نیست و اگر معنی را تغییر ندهد مکروه است...

ادامه مطلب …

(۱۸۵۳) توضیح در مورد صحت حدیثی در مورد بلند گفتن اذان

بله این حدیث صحیح است و در بخاری می‌باشد و عموم آن صوتی که شنیده می‌شود با واسطه یا بدون واسطه را شامل می‌شود و با واسطه‌ی میکروفون همان صوت مؤذن می‌باشد....

ادامه مطلب …

(۱۸۶۴) حکم تثویب در اذان

تثویب فقط برای اذان نماز فجر است و معلوم است که اذان برای نماز فجر بعد از دخول وقت است....

ادامه مطلب …

(۱۸۵۵) حکم گفتن اذان و اقامه برای زنان

برای زن اذان و اقامه نیست زیرا که آن دو باید با صدای بلند باشند و زن به ستر و پایین بودن صدایش امر شده است تا جایی که اگر امام در نماز اشتباه کرد با زبان آن را رد نمی‌کند بلکه با کف زدن این کار را انجام می‌دهد....

ادامه مطلب …

(۱۸۶۱) آیا گرفتن حقوق برای اذان و اقامه جایز است؟

چیزی که الان از بیت المال برای امامان و مؤذنین گرفته می‌شود حقوق نیست ولی رزقی از بیت المال، برای کسی که نفعی به عموم مردم می‌رساند تخصیص داده شده است پس حرجی در گرفتن حقوق برای امام و مؤذن نیست...

ادامه مطلب …

(۱۸۷۱) حکم تاخیر در گفتن اذان

اگر انسان در داخل شهر می‌باشد شایسته نیست که اذان را از اول وقت به تأخیر بیاندازد زیرا که هرج و مرج پیش می‌آید و بین مؤذنین اختلاف به وجود می‌آید....

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه