یکشنبه 23 ذیقعده 1447
۲۰ اردیبهشت ۱۴۰۵
10 می 2026

(۱۸۵۷) حکم دادن اقامه در نماز برای مردی که تنهاست

(۱۸۵۷) سوال: در مورد مرد، برای نماز در حالتی که خودش تنهاست اقامه کرده می‌شود؟ و اگر آن را ترک کرد چیزی بر گردن او می‌باشد؟

جواب:

اگر او منفرد است چیزی بر او نیست که اقامه را ترک کند زیرا که اقامه در حقش سنت است همانگونه که اهل علم ذکر کرده‌اند.

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: الإقامة للصلاة بالنسبة للرجال إذا كان المصلي منفردًا هل يقيم لنفسه بنفسه؟ وماذا عليه لو ترك؟

فأجاب – رحمه الله تعالى-: ليس عليه إذا ترك الإقامة وهو منفرد شيء، لأن الإقامة في حقه سُنَّةٌ، كما ذكر ذلك أهل العلم -رحمهم الله-.

مطالب مرتبط:

(۱۸۵۳) توضیح در مورد صحت حدیثی در مورد بلند گفتن اذان

بله این حدیث صحیح است و در بخاری می‌باشد و عموم آن صوتی که شنیده می‌شود با واسطه یا بدون واسطه را شامل می‌شود و با واسطه‌ی میکروفون همان صوت مؤذن می‌باشد....

ادامه مطلب …

(۱۸۴۳) حکم گفتن اذان در جهت غیر قبله چیست؟

اذان آن صحیح می‌باشد‌ زیرا که شرط صحت اذان رو به قبله بودن نیست....

ادامه مطلب …

(۱۸۴۵) حکم موذنی که در طهارتش شبهه وجود دارد

این ربطی به نماز ندارد و اگر هم آن مؤذن آلوده به نجاست باشد، اذانش صحیح است....

ادامه مطلب …

(۱۸۷۸) حکم اذان دادن موذن در هنگام تاخیر امام

برای مؤذن حلال نمی‌باشد تا امام حضور نیافته است اقامه کند و اگر قبل از حضور امام اقامه کرد پس حرامی را مرتکب شده و گناه کار است.....

ادامه مطلب …

(۱۸۶۲) آیا جایز است که اقامه را مثل اذان ادا کرد؟

درست آن چیزی است که حدیث أنس بن مالک دلالت می‌کند و می‌فرماید: {أُمِرَ بِلَالٌ أَنْ يَشْفَعَ الْأَذَانَ وَأَنْ يُوتِرَ الْإِقَامَةَ}[1] (به بلال امر که دوبار کلمات اذان و یک بار کلمات اقامه را بگوید)...

ادامه مطلب …

(۱۸۹۱) حکم گفتن {إِنَّ ٱللَّهَ وَمَلَـٰۤىِٕكَتَهُۥ یُصَلُّونَ عَلَى ٱلنَّبِیِّۚ یَـٰۤأَیُّهَا ٱلَّذِینَ ءَامَنُوا۟ صَلُّوا۟ عَلَیۡهِ وَسَلِّمُوا۟ تَسۡلِیمًا} بعد از هر اذان

این بدعت است زیرا که از رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم وارد شده است و به آن امر نکرده است و ذ زمانش نیز انجام نگرفته است و در عهد خلفای راشدین نیز انجام نگرفته است....

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه