(۱۸۹۱) سوال: حکم کسی بلند بعد از هر اذان می‌گوید: {إِنَّ ٱللَّهَ وَمَلَـٰۤىِٕكَتَهُۥ یُصَلُّونَ عَلَى ٱلنَّبِیِّۚ یَـٰۤأَیُّهَا ٱلَّذِینَ ءَامَنُوا۟ صَلُّوا۟ عَلَیۡهِ وَسَلِّمُوا۟ تَسۡلِیمًا} [سوره اﻷحزاب: ۵۶] چیست؟ جزاکم الله خیرا.

جواب:

این بدعت است زیرا که از رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم وارد شده است و به آن امر نکرده است و ذ زمانش نیز انجام نگرفته است و در عهد خلفای راشدین نیز انجام نگرفته است.

چیزی که سنت است این است اذان را که اول الله اکبر و آخرش لا اله الا الله است پایان یافته و تمام می‌‌شود سپس بعد از در نفس خودش بدون جار زدن جلوی مردم بر رسول الله صلوات بفرستد و دعای مشهور را بخواند: (اللَّهُمَّ رَبَّ هَذِهِ الدَّعْوَةِ التَّامَّةِ، وَالصَّلَاةِ الْقَائِمَةِ، آتِ مُحَمَّدًا الْوَسِيلَةَ وَالْفَضِيلَةَ، وَابْعَثْهُ مَقَامًا مَحْمُودًا الَّذِي وَعَدْتَهُ، إنك لا تخلف الميعاد) و همچنین برای کسانی که اذان را می‌شنوند شایسته است که کلمات اذان را مثل آن تکرار کنند و از مؤذن تبعیت کنند مگر در حی علی الصلاة و حی علی الفلاح که بگویند: لا حول و لا قوة إلا بالله سپس بر رسول الله صلوات بفرستند و بعد از دعایی که الان ذکر شد را ذکر کنند.