(۱۱۹۸) اولین کسی که دروازهی بهشت را باز میکند
اینکه ایشان اولین کسی است که درخواست میکند دروازهی بهشت را بگشایند، درست است. اما اینکه مادرِ یتیم همراه ایشان باشد را نمیدانم.
(۱۱۹۷) کاری که ثوابش معادل یک حج و عمره است
در صحت این حدیث اختلاف وجود دارد. اما اگر کسی این کار را انجام دهد و از الله امید پاداش داشته باشد، امیدوارم که کارش اشکالی نداشته باشد.
(۱۱۹۶) آنچه بر امت محمد بخشوده شده است
معنای این حدیث، صحیح است، گر چه در سندش حرف وجود دارد. لکن نصوص قرآن و سنت بر درست بودن معنایش گواهی دارند. کاری که به اشتباه از انسان سر زند، بخشوده میشود
(۱۱۹۵) نماز خواندن با عمامه یا بدون آن
حدیثی که در سوال آمد، مکذوب و موضوع است و عمامه گذاشتن در نماز فضیلتی ندارد. بلکه بستگی به عرف و عادات و تقالید مردم آن منطقه دارد
(۱۱۹۴) حدیث قدسی در مورد اطاعت از الله
از این حدیث با چنین لفظی اطلاع ندارم. ولی شکی نیست که وقتی الله اطاعت شود، این اطاعت سبب رضایت اوست و رضایت او سبب هر خیری است
(۱۱۹۳) صحت حدیث دعای پایان مجلس
سنت است در پایان مجلس گفته شود: «سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ».
(۱۱۹۲) حدیث در مورد فراموش نکردن قرآن
«بر حفظ و خواندن این قرآن مواظب داشته باشید؛ زیرا قسم به کسی که جانم در دست اوست، این قرآن از شتر در بند نیز فرّارتر است»
(۱۱۹۱) نگاه کردن به عورت برادر مسلمان
این حدیث ضعیف است و با این لفظ هم روایت شده: «الله نگاه کننده و نگاه شونده را لعنت کند». در هر حال برای مرد جایز نیست که به عورت برادرش نگاه کند
(۱۱۹۰) افراط و زیادهروی در دوستی و دشمنی
این مقوله به عنوان حدیث روایت شده، اما صحیح نیست. ولی معنای آن صحیح است. به این معنی که درست نیست انسان در دوستی زیادهروی کند
(۱۱۸۹) در میان انواع شهدا، مبطون کیست؟
مبطون یعنی کسی که به خاطر مریضی در شکم از دنیا برود. این حکم شامل هر مریضی میشود که شکم انسان را هدف قرار دهد و شخص را بکشد
(۱۱۷۹) دعای ثروت و تخلص از بدهکاری
حدیث خاصی در این مورد نمیدانم که باشد. آما انسان باید دعا کند و بگوید: «پروردگارا، بدهیام را از بین ببر و مرا از فقر بی نیاز کن»
(۱۱۷۸) صحت دعای خارج شدن از خانه
در مورد این دعا: باسم الله لا حول ولا قوة إلا بالله، ما شاء الله توکلت علی الله، حسبی الله و نعم الوکیل، اطلاعی از صحت آن نزد شیخ ابن عثیمین وجود ندارد