پنج‌شنبه 20 ذیقعده 1447
۱۷ اردیبهشت ۱۴۰۵
7 می 2026

(۶۱۶۱) حکم خوردن از نذر ذبح شده

(۶۱۶۱) سوال: نذر نمودم به خاطر الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ ذبح کنم و نذر خود را انجام دادم و من و خانواده‌‌ام از آن خوردیم و شنیدم که خوردن از آن جایز نیست؛ چه چیزی بر من است؟ آیا دوباره ذبح کنم یا اینکه آن اندازه که من و خانواده‌‌ام خوردیم را بدهم که تقریبا حدود سه کیلو گوشت است؟ یا اینکه چیزی بر من نیست؟ لطفا پاسخ دهید که سرگردان هستم.

جواب:

نذری که در آن ذبح کردن است به دو قسمت تقسیم می‌‌شود: به خاطر تقرب به سوی الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ باشد یعنی انسان به وسیله‌‌ی آن خود را به الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ نزدیک کند؛ از این نوع خورده نمی‌‌شود بلکه فقط به عنوان صدقه بین فقرا تقسیم می‌‌کند.  قسمت دوم: اینکه نذر او از روی عادت باشد نه عبادت یعنی قصد او از این کار خوشحالی و دعوت مردم به آن و شبیه آن از امور مباح باشد. این نوع حکم عبادت را ندارد و اگر خواست آن را انجام دهد و اگر نخواست آن را انجام ندهد و کفاره‌‌ی قسم دهد و در این نوع اگر نذر خود را انجام داد می‌‌توانند خود و خانواده‌‌اش از آن بخورند و اشکالی ندارد. اما قسمت اول که قصد تقرب به سوی الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ در آن وجود دارد گفتیم: آن را به عنوان صدقه به فقرا می‌‌دهد و اگر از آن خورده مقداری که خورده تهیه می‌‌کند و به فقرا صدقه می‌‌دهد.

***

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: نذرت الله تعالى أن أذبح، ولقد نفذت النذر، وأكلت أنا وأهلي من ذلك، ولقد سمعت أنه لا يجوز الأكل منه، فماذا علي؟ هل أعيد الذبح مرة ثانية أم أخرج بمقدار ما أكلت أنا وأهلي، وهو ما يقارب الثلاثة كيلوجرامات من اللحم؟ أفيدوني فأنا حائر، أو أنه ليس على شيء؟ ولكم جزيل الشكر.

فأجاب رحمه الله تعالى: نذر الذبح ينقسم إلى قسمين؛ أحدهما أن يكون قربةً الله، يريد الإنسان به أن يتقرب إلى الله عز وجل، فهذا لا يأكل منه، وإنما يصرفه صدقة للفقراء، القسم الثاني أن يكون نذر الذبح عادة لا عبادة، أي أن يقصد به الفرح والسرور وجمع الناس عليه وما أشبه ذلك من الأمور المباحة، فهذا لا يكون له حكم العبادة، وإنما هو نذر مباح؛ إن شاء الإنسان فعله وإن شاء كفر عنه كَفَّارة يمين ولم يفعله، وهذا القسم إذا فعله ونفذ ما نذر به فله أن يأكل منه هو وأهله، ولا حَرَجَ عليه في ذلك، أما القسم الأول الذي يقصد منه التقرب إلى الله سبحانه وتعالى فقد قلنا: إنه يصرف صدقةً للفقراء، وإذا كان قد أكل منه فلْيَغْرَمْ مِقدار ما أكل ويتصدق به على الفقراء.

مطالب مرتبط:

(۶۱۴۷) حکم نذر در حال خشم

خشم سه نوع است:  خشم بسیار زیاد به صورتی که انسان احساس نمی‌‌کند و نمی‌‌داند چه می‌‌گوید؛ در این نوع حکمی برای سخن او وجود ندارد، زیرا احساس نمی‌‌کند چه می‌‌گوید و اراده‌‌ی او قفل بوده لذا سخن او بیهوده است.....

ادامه مطلب …

(۶۱۵۳) نذر نمودم مدت بسیار طولانی را روزه بگیرم؛ چه کاری انجام دهم؟

باید کیفیت نذر را بدانیم؛ آیا نذر عبادت است یا نذر قسم که نزد علما نذری است که شخص در آن خود را به کاری واردار نموده یا از کاری نهی می‌‌کند. اما نذر عبادت مانند اینکه انسان بگوید: به خاطر الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ نذر می‌‌کنم که ده روز از روی عبادت الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ روزه بگیرم....

ادامه مطلب …

(۶۱۱۹) هرگاه شخصی در حالت خواب نذر کند آیا وفای به آن نذر برای او واجب است؟

نذر کسی که خواب است چیزی نیست، زیرا اقرار شخص خوابیده چیزی حساب نمی‌‌شود. تمام تصرفات کسی که خوابیده چیزی نیست و به شخصی که خوابیده چیزی نسبت داده نمی‌‌شود....

ادامه مطلب …

(۶۱۲۵) حکم فراموشی نذر و قضای آن

آنچه به وسیله‌‌ی نذر واجب شده باید با آن همان‌‌طور که با مسائلی که با اصل شریعت واجب شده تعامل شود اما اگر آن را از روی عمد تا روز دوم ترک کنی گناهکار می‌‌شوی، زیرا نذر خود را انجام ندادی...

ادامه مطلب …

(۶۱۲۳) پاداش روزه‌ی نذری و تأثیر نیت در قبولی آن

بله، بر وفای به نذر خود پاداش دارد اما بر نذر خود پاداش ندارد، زیرا رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم از نذر نمودن نهی نموده....

ادامه مطلب …

(۶۱۱۷) حکم شکستن پیمان با خدا پس از برآورده شدن حاجت

باید بدانیم چه چیزی است که با الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ پیمان بسته آن را ترک کند. اگر چیز مباحی باشد مانند اینکه بگوید: با الله پیمان می‌‌بندم که فلان غذا را نخورم. در اینجا می‌‌گوییم: آن را بخور و کفاره‌‌ی نذر خود را بده، زیرا این نذر مباح است. اما اگر چیز حرامی باشد و بگوید: با الله پیمان می‌‌بندم که غیبت مردم نکنم، بر او واجب است غیبت نکند....

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه