(۶۱۱۹) سوال: هرگاه شخصی در حالت خواب نذر کند آیا وفای به آن نذر برای او واجب است؟

جواب:

نذر کسی که خواب است چیزی نیست، زیرا اقرار شخص خوابیده چیزی حساب نمی‌‌شود. تمام تصرفات کسی که خوابیده چیزی نیست و به شخصی که خوابیده چیزی نسبت داده نمی‌‌شود حتی اگر همسرش را در حالت خواب طلاق دهد، طلاق واقع نمی‌‌شود، اگر مال خود را در حالت خواب وقف کند، وقف نمی‌‌شود، اگر با همسر خود مظاهره کند حکم ظهار در حق او ثابت نمی‌‌شود، زیرا حکمی به تصرفات شخصی که خوابیده تعلق نمی‌‌گیرد مگر در یک مسئله و آن فعلش است که شخص جاهل در آن معذور نیست. مانند اینکه در خواب تغییر حالت داده و بر روی شخصی که کنار او است قرار گیرد و او را بکشد. در این صورت ضامن است. مانند مادر زمانی که بر روی نوزاد خود قرار گیرد تا اینکه بمیرد. آنچه دلالت می‌‌دهد که فعل شخص خوابیده به او نسبت داده نمی‌‌شود، فرموده‌‌ی الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ در مورد اصحاب کهف است: {وَتَحْسَبُهُمْ أَيْقَاظًا وَهُمْ رُقُودٌ ۚ وَنُقَلِّبُهُمْ ذَاتَ الْيَمِينِ وَذَاتَ الشِّمَالِ ۖ}[الکهف: ۱۸]: (و (اگر به آنها نگاه می‌‌کردی) می‌‌پنداشتی بیدارند در حالی که آنها خفته بودند و ما آنها را به سمت راست و چپ می‌‌گرداندیم) الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ چرخیدن آن‌‌ها به چپ و راست را به آن‌‌ها نسبت نداد بلکه به خود نسبت داد.