حکم نذر مکروه یا حرام است، زیرا رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم از آن نهی نموده و خبر داده خیری نمی‌‌آورد و از جانب شخص بخیل صورت می‌‌گیرد...

نذری که در آن ذبح کردن است به دو قسمت تقسیم می‌‌شود: به خاطر تقرب به سوی الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ باشد یعنی انسان به وسیله‌‌ی آن خود را به الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ نزدیک کند؛ از این نوع خورده نمی‌‌شود بلکه فقط به عنوان صدقه بین فقرا تقسیم می‌‌کند....

این ذبحی را که نذر نموده، یا اینکه به قصد نزدیکی جستن به این مرده برای تعظیمش بوده، که در این صورت شرک و حرام است، زیرا ذبح از روی تقرب جز برای الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ پروردگار جهانیان جایز نیست....

اگر قصد او از ذبح حیوان ابراز خوشحالی به خاطر رشد بیشتر مزرعه بوده اشکالی ندارد اما اگر قصد او چالش بوده و اینکه امکان ندارد رشد  محصول بیشتر شود؛ این قصد وجهی ندارد و به آن وفا نکند......

اگر این نذر او بنا بر این گمان بوده یعنی عقیقه واجب است؛ وفای به این نذر برای او لازم نیست، زیرا بنابر اصلی است که ثابت نیست، لذا مادامی که این‌‌گونه باشد آنچه بر چیزی که ثابت نیست بنا شود آن چیز ثابت نمی‌‌شود.....

اگر به خاطر بالا رفتن سن ناتوان شد همان‌‌طور که سؤال کرده آنچه آشکار بوده این است که بر او مانند شخصی که از روزه گرفتن در ماه رمضان ناتوان بوده واجب است به این معنا که در مقابل هر روز مسکینی را غذا می‌‌دهد....