شنبه 8 ربیع‌الثانی 1448
۲۸ شهریور ۱۴۰۵
19 سپتامبر 2026

(۶۰۲۸) آیا بر قسم شرکی کفاره واجب است؟

(۶۰۲۸) سوال: آیا بر قسم شرکی کفاره واجب است؟ آیا گفتن: در پناه تو و قسم به زندگی‌‌ام، از جمله قسم‌‌های شرکی است؟

جواب:

قسم شرکی کفاره ندارد یعنی اگر گفت: قسم به پیامبر، قسم به کعبه، قسم به ماه، قسم به خورشید، قسم به شب، قسم به روز، قسم به فلان سید و … همه‌‌ی این‌‌ها شرک است و رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم می‌‌فرماید: «من حلف بغیر الله فقد کفر أو أشرك»[۱]: (كسي كه به غير الله قسم یاد کند، کافر شده یا شرک ورزیده است)  این قسم حرام است و کفاره ندارد. اما شخص مرتکب گناه شده، زیرا الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ شرک را نمی‌‌بخشد. الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ می‌‌فرماید: {إِنَّ اللَّهَ لَا يَغْفِرُ أَن يُشْرَكَ بِهِ وَيَغْفِرُ مَا دُونَ ذَٰلِكَ لِمَن يَشَاءُ ۚ }[النساء: ۴۸]: (بی گمان الله این را که به او شرک آورده شود نمی‌‌بخشد و غیر از آن را برای هر کس بخواهد می‌‌بخشد) ظاهر این آیه بر این است که شرک بخشیده نمی‌‌شود حتی اگر شرک اصغر باشد؛ هر چند که در این مسئله بین علما اختلاف وجود دارد و می‌‌گویند: شرک اصغر چه بخشیده شود و چه بخشیده نشود، صاحب آن در جهنم جاودانه نمی‌‌ماند.

گفتن: (فی ذمتک: در پناه تو) قسم نیست؛ زیرا منظور، ذمتِ عهد است یعنی گویا می‌‌گوید: من در پناه تو هستم یا شبیه آن. اما (لعمری) نیز اشکالی ندارد. در سنت، در کلام صحابه و در کلام علما آمده است و در آن قسم وجود ندراد؛ زیرا قسم یعنی کلام را با صیغه‌‌های آن ذکر کند و صیغه‌‌های قسم سه تا هستند: واو، باء و تاء (والله، بالله و تالله).


[۱] تخریج آن گذشت.

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: الحلف الشركي هل عليه كفَّارة؟ وهل قول: في ذمتك ولعمري من الحلف الشركي؟

فأجاب رحمه الله تعالى: الحلف الشركي ليس فيه كَفَّارة، يعني لو قال: والنبي، والكعبة، والشمس والقمر والليل والنهار، والسيد… وما أشبه ذلك؛ فكل هذا من الشرك وقول النبي صلى الله عليه وسلم: «مَنْ حَلَفَ بِغَيْرِ اللَّهِ فَقَدْ كَفَرَ أَوْ أَشْرَكَ»، وهو حلف مُحرَّم، ليس فيه شيء، أي ليس فيه الكفَّارة، لكن فيه الإثم؛ لأن الشرك لا يغفره الله عز وجل؛ قال الله تعالى: ﴿إِنَّ اللَّهَ لَا يَغْفِرُ أَن يُشْرَكَ بِهِ وَيَغْفِرُ مَا دُونَ ذَلِكَ لِمَن يَشَاءُ﴾ [النساء: ٤٨]، وظاهر الآية الكريمة أن الشرك لا يغفر، ولو كان أصغر، وإن كان في ذلك خلاف بين العلماء، قالوا: الشرك الأصغر يغفر أو لا يغفر لكن صاحبه لا يخلد في النار.

أما قول: (في ذمتك) فليس بيمين؛ لأن المراد بالذمة العهد يعني كأنه قال: أنا في عهدك أو ما أشبه ذلك . وأما (العمري) فليس بها بأس أيضًا؛ فقد جاءت في السنة، وجاءت في كلام الصحابة، وجاءت في كلام العلماء، وليس فيها القسم؛ لأن القسم أن يصوغ الكلام بصيغة القسم، وصيغه ثلاث: الواو والباء والتاء؛ والله بالله الله.

مطالب مرتبط:

(۶۰۷۱) حکم طلاق در صورت عدم اطلاع همسر

از شرط قسم یا وقوع طلاق، این نیست که همسر مطلع باشد اما آنچه از حال خود ذکر نمودی که از روی فراموشی خلاف قسم خود انجام دادی چیزی بر تو نیست؛ نه کفاره‌‌ی قسم و نه طلاق همسرت....

ادامه مطلب …

(۶۰۶۵) حکم فتوا دادن بدون علم

در حقیقت این افرادی که (بدون علم) فتوا می‌‌دهند مرتکب گناه بزرگی می‌‌شوند. نمی‌‌دانم چه چیزی این افراد را وادار به پیش‌‌روی و مسابقه در فتوا می‌‌کند در حالی که این امرِ بسیار خطرناک و بزرگی بوده و شخص فتوا دهنده واسطه‌‌ی بین الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ و بندگانش در تبلیغ شریعت است....

ادامه مطلب …

(۶۰۶۱) حکم شکستن قسم و کفاره آن در صورت ضرورت سفر

می‌‌گوییم: مسافرت نموده و کفاره‌‌ی قسم دهد....

ادامه مطلب …

(۶۰۱۷) حکم قسم یاد کردن به مصحف چیست؟

قسم یاد کردن به مصحف امری است که سلف صالح بر آن نبوده و در زمان رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم و صحابه وجود نداشته است. حتی بعد از تدوین مصحف به آن قسم یاد نمی‌‌کردند. بلکه انسان به الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ قسم یاد کند بدون اینکه قسمش به مصحف باشد....

ادامه مطلب …

(۶۰۶۲) حکم شکستن قسم حرام و کفاره آن

اگر از انسان سر زد در حکم قسم است و در صورت مخالفت با قسم، کفاره‌‌ی قسم می‌‌دهد. این چیزی که گفتی: بر من حرام باشد که آن را انجام دهم سپس آن را انجام دادی بر تو واجب است کفاره‌‌ی قسم دهی. ....

ادامه مطلب …

(۶۰۵۶) حکم قسم به حرام کردن ازدواج

این مرد در حق خود هنگامی که این سوگند را یاد نموده که ازدواج نکند مگر بعد از ده سال اشتباه کرده است، زیرا آنچه انجام داده بر خلاف امر رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم است...

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه