(۵۹۰۴) سوال: در یک مشکل گیج‌‌کننده افتاده‌‌ و در آن زمان حدود ده تا دوازده سال سن داشته و در سن نادانی بودم؛ آن مشکل هم این بوده که نوزاد کوچکی همراه من بود و او را در برکه‌‌ی آب انداختم، در آن زمان معنای مرگ و زندگی را نمی‌‌دانستم و الان در این مشکل سرگردان هستم، اما از جهت روزه از ترس اینکه شوهر و خانواده‌‌ام این قضیه را بفهمند نمی‌‌توانم روزه بگیرم و بعد از اینکه ازدواج کردم و به سن رشد رسیدم دچار سرگردانی شده و نمی‌‌دانم چه کار کنم؛ لطفا پاسخ دهید؟ الله به شما جزای خیر دهد.

جواب:

این در حقیقت همان‌‌طور که وصف نمودی مشکل است و اگر هنگامی که این اتفاق رخ داده بود، دوازده سال داشتی و بالغ شده بودی هر آنچه بر افراد بالغ اجرا می‌‌شود بر تو نیز اجرا می‌‌شود، امکان دارد در این سن به وسیله‌‌ی حیض یا روییدن موهای بدن یا جنب شدن بالغ شده باشی و اگر بالغ نشده بودی همان‌‌طور که مشخص است؛ بین اهل علم اختلاف وجود دارد که آیا غیر بالغ به کفاره ملزم می‌‌شود یا خیر؟ برخی از اهل علم نظرشان این بوده که ملزم به کفاره می‌‌شود و در وجوب کفاره‌‌ی قتل تفاوتی میان اینکه انسان مکلف باشد یا نباشد وجود ندارد؛ به این دلیل که الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ کفاره‌‌ی قتل را بر قاتل خطا واجب نموده است و قاتل خطا از جهت گناه معذور است، لذا دلالت می‌‌دهد که وجوب کفاره مبتنی بر این نیست که انسان گناهکار می‌‌شود یا خیر، بنابراین بر کسی که کوچک است کفاره‌‌ی قتل واجب بوده هر چند که بالغ نباشد. جای سؤال باقی می‌‌ماند که شخصی بگوید: این دختر، این نوزاد را به عمد کشته است اما می‌‌گوییم: فعل کسی که کوچک یا دیوانه است، اگر عمدی باشد همانند خطای شخص بزرگ و عاقل است. اما بنابر نظر دوم که می‌‌گوید: کفاره بر شخص کوچک واجب نیست، لذا در این حالت بر او کفاره واجب نیست و ملزم به چیزی نمی‌‌شود اما آنچه نزد من راجح بوده این است که در این حالت کفاره بر او واجب بوده و شایسته نیست که مرد یا زن آنچه را الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ بر او واجب نموده به خاطر حیاء از مردم ترک کند در حالی که الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ مستحق‌‌تر است به نسبت اینکه از او حیا شود؛ بنابراین بر او واجب است روزه بگیرد و آن‌‌ها را از چیزی که رخ داده با خبر سازد و در آن چیزی نیست.