(۴۳۰۷) حكم رمی جمره خارج از حوض به‌سبب ازدحام سنگ‌ریزه‌ها

(۴۳۰۷) سوال: رمی جمره‌ی عقبه را به جا آورده‌ام ولی گمان می‌کنم که جانبی که خارج از حوض قرار دارد را رمی کرده‌ام و سبب آن این بود که حوض پر از سنگ‌ریزه بود و من متوجه این نشدم مگر در اثنای رمی، چه چیز بر من لازم و واجب است؟

جواب:

انسان هنگامی که رمی جمرات می‌کند، زمانی که یقین حاصل کرد که سنگ‌ریزه‌ها در حوض افتادند، کفایت می‌کند و اگر چه از حوض بغلطد.

دوم: اگر یقین دارد که در حوض نیافتادن است پس به جا نیامده و کفایت نمی‌کند.

سوم: اگر غالب ظنش این است که در حوض افتاده است کفایت می‌کند.

چهارم: اگر غالب ظنش بر این باشد که در حوض نیافتاده، کفایت نمی‌کند.

پنجم: این که شک داشته باشد که در حوض افتاده یا نه؟ و ترجیحی هم نداشته باشد در این صورت کفایت نمی‌کند بنابراین در سه صورت به جا نیامده است: اگر یقین حاصل کند که در حوض واقع نشده است یا غالب ظنش این باشد که در حوض نیافتاده است یا در شک باشد که در این حالت‌ها رمی آن به جا نیامده است و باید آن چه علما گفته‌اند انجام دهد و آن فدیه‌ای است که باید در مکه ذبح کند و بین فقرا توزیع کند مگر این که فقط یک یا دو سنگ بوده است که امیدوارم چیزی بر او لازم نباشد.

تعداد بازدید: 21

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: رميت الْجَمْرَةَ جَمْرَةَ الْعَقَبَة، ولكن أظن أنني رميت من الجانب الذي خارج الحوض، والسبب أن الحوض مملوء بالحصى، ولم أنتبه لذلك إلا أثناء الرمي، ما الواجب علي، وهل يلزمني شيء؟

فأجاب رحمه الله تعالى: الإنسان إذا رمى الْجَمَرَاتِ فإما أن يتيقن أن الحصاة وقعت في الحوض، فإذا تيقن أنها وقعت في الحوض فهي مُجزِئَةٌ، ولو تدحرجت وخرجت من الحوض.

الثاني: أن يتيقن أنها لم تكن في الحوض فهذه لا تجزئه.

الثالث: أن يغلب على ظنه أنها وقعت في الحوض، فهذا يكفي.

الرابع: أن يغلب على ظنه أنها لم تقع في الحوض، فهذه لا تجزئ.

الخامسة: أن يتردد ويشك، هل وقعت أو لا؟ بدون ترجيح، فهذه لا تجزئ. فصارت لا تجزئ في ثلاثة أحوال إذا تيقن أنها لم تقع في الحوض، أو غلب على ظنه أنها لم تقع في الحوض، أو تردد ففي هذه الحال يعتبر غير رام، وعليه على ما قاله العلماء – رحمهم الله – فِدْيَةٌ تُذْبَحُ فِي مَكَّةَ، وتوزع على الفقراء إلا إذا كانت حصاة أو حصاتين، فأرجو ألا يكون عليه شيء.