سه‌شنبه 21 صفر 1448
۱۲ مرداد ۱۴۰۵
4 آگوست 2026

(۲۷۸۱) حکم ترک نماز جمعه به دلیل اجبار و عدم اختیار شخص

(۲۷۸۱) سوال: از وقتی که وارد عربستان شده‌‌ام نتوانستم نماز جمعه را بخوانم و با ارده‌‌ی خودم نبوده بلکه با اراده‌‌ی دیگری بوده است. مکان کارم نیز دور است و مساجدی در آن جا نیست. اما هر کسی که از خود اراده و اختیار دارد نماز می‌‌خواند ولی من نماز جمعه را نمی‌‌خوانم، آیا گناه آن بر من است یا بر کسی دیگر؟ لطفا پاسخ دهید.

جواب:

در شریعت اسلام قاعده‌‌ی عمومی و سودمندی وجود دارد که تعدادی از آیات قرآن بر آن دلالت دارد. از جمله‌‌ی آن‌‌ها فرموده‌‌ی الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ : {لَا يُكَلِّفُ اللَّهُ نَفْسًا إِلَّا وُسْعَهَا ۚ }[بقره: ۲۸۶](الله هیچ کس را جز به اندازه‌‌ی توانش تکلیف نمی‌‌کند) و فرموده‌‌ی الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ : {فَاتَّقُوا اللَّهَ مَا اسْتَطَعْتُمْ}[تغابن: ۱۶](پس تا (جایی که) می‌توانید از الله بترسید) همچنین فرموده‌‌ی الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ : { وَمَا جَعَلَ عَلَيْكُمْ فِي الدِّينِ مِنْ حَرَجٍ}[حج: ۷۸](و در دین برای شما هیچ سختی (و تنگنایی) قرار نداد).

لذا اگر مکانت از مساجد دور است و اطرافت مسجدی نیست که بتوانی در آن نماز جمعه بخوانی در این صورت نماز جمعه بر تو واجب نیست. زیرا به خاطر دوری و سختی در صورت ترک آن معذور هستی و اگر بر تو نماز جمعه واجب نیست، نه بر تو و نه بر دیگران گناهی وجود ندارد. به دلیل فرموده‌‌ی الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ : {وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرَىٰ}[انعام: ۱۶۴](و هیچ کس بار (گناه) دیگری را به دوش نمی‌‌کشد) الحمدلله به خاطر آسانی که در این دین قرار داده. لذا تو اطمینان داشته باش که در این حالت بر تو گناهی نیست.

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: منذ دخلت المملكة لم أستطع أن أصلي صلاة الجمعة، وذلك ليس في إرادتي ولكن في إرادة غيري ومكان عملي بعيد ليس به مساجد، ولكن من له الإرادة يصلي وأنا لم أصل صلاة الجمعة، فهل الوزر أو الذنب عَلَيَّ أم على غيري؟ نرجو من فضيلتكم الإفادة؟

فأجاب رحمه الله تعالى: إن في الشريعة الإسلامية قاعدة هامة نافعة دلت عليها عدة آيات من كتاب الله منها قوله تعالى: ﴿ لَا يُكَلِّفُ اللَّهُ نَفْسًا إِلَّا وُسْعَهَا ﴾ [البقرة: ٢٨٦]، وقوله تعالى: ﴿ فَاتَّقُوا اللَّهَ مَا اسْتَطَعْتُمْ ﴾ [التغابن: ١٦]، وقوله تعالى: ﴿ وَمَا جَعَلَ عَلَيْكُمْ فِي الدِّينِ مِنْ حَرَجٍ ﴾ [الحج: ۷۸].

فإذا كان مكانك بعيدا عن المساجد ، وليس حولك مسجد يمكنك أن تؤدي صلاة الجمعة فيه، فإنه ليس عليك جمعة في هذه الحال؛ لأنك معذور بتركها من أجل البعد والمشقة، وإذا كان ليس عليك جمعة فليس عليك إثم ولا على الآخرين إثم؛ لقول الله تعالى: ﴿ وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرَىٰ ﴾ [الأنعام: ١٦٤] فاحمد الله تعالى على تيسيره وعلى تسهيله لهذا الدين الذي تعبدنا به -سبحانه وتعالى-، ولتكن مطمئناً؛ لأنه لا إثم عليك في هذه الحالة.

مطالب مرتبط:

(۲۷۳۷) حکم ممانعت از نماز جماعت رانندگان

شایسته است برای این گروه که کارگرانی دارند و نزد آن‌‌ها کار می‌‌کنند، به آن‌‌ها اجازه‌‌ی رفتن به مساجد را بدهند، زیرا در این کار اجر و خیر زیادی وجود دارد...

ادامه مطلب …

(۲۷۶۷) حکم نماز خواندن در منزل با شنیدن اذان بلندگو در فاصله دور از مسجد

اگر برای او حضور در مسجد سخت نیست، واجب است که حاضر شود و مردم در این قضیه متفاوت هستند، اگر شخص جوان باشد ظاهرا بر او سخت نیست و اگر ضعیف یا پیر باشد بر او سخت است....

ادامه مطلب …

(۲۷۷۴) حکم ترک جماعت به سبب بدعت یا دعاهای ناصحیح نمازگزاران در مسجد

چنین چیزی سبب جواز ترک نماز جماعت نیست بلکه بر شخص واجب است که در نماز جماعت حاضر شود و کسانی را که با شریعت الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ در عمل مخالفت نموده نصیحت کند و فرقی ندارد که مربوط به نماز و یا غیر نماز باشد...

ادامه مطلب …

(۲۷۶۶) شرایط وجوب حضور در مسجد بر اساس شنیدن صدای اذان در روستا

اگر دانست که مؤذن اذان گفته، نماز بخواند هرچند که در خانه باشد و اشکالی ندارد، زیرا صدای اذان را جز با بلندگو نمی‌‌شنود، لذا گناه‌‌کار نیست...

ادامه مطلب …

(۲۷۳۸) حکم ترک امر به نماز جماعت و مسئولیت فرد در برابر اهل خود

گناهی بر وی نیست مادامی که تو بیداری و می‌‌دانی که به مسجد رفت و گناه بر تو است و بر تو واجب است که هرگاه دانستی که برای نماز اذان گفته می‌‌شود از خواب بلند شوی و بروی همراه مسلمانان نماز بخوانی...

ادامه مطلب …

(۲۷۶۳) حکم ترک نماز جماعت در مسجد به دلیل دوری مسافت و شرایط سخت محیطی

اگر بر او بسیار سخت است اشکالی ندارد که در خانه‌‌اش نماز بخواند...

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه