(۲۲۴۷) سوال: حکم طولانی کردن سجده‌ی آخر از بقیه‌ی ارکان نماز برای دعا و استغفار در آن چیست؟

جواب:

طولانی کردن سجده‌ی آخر از سنت نمی‌باشد زیرا سنت این است که افعال نماز به هم نزدیک باشد یعنی رکوع، بالا آمدن از آن، سجود و نسشتن بین دو سجده همانطور که براء بن عازب رَضِيَ‌اللهُ‌عَنْهُ گفتند: «رَمَقْتُ الصَّلَاةَ مَعَ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَوَجَدْتُ قِيَامَهُ، فَرَكْعَتَهُ، فَاعْتِدَالَهُ بَعْدَ رُكُوعِهِ، فَسَجْدَتَهُ، فَجَلْسَتَهُ بَيْنَ السَّجْدَتَيْنِ، فَسَجْدَتَهُ، فَجَلْسَتَهُ مَا بَيْنَ التَّسْلِيمِ، وَالِانْصِرَافِ قَرِيبًا مِنَ السَّوَاءِ»[۱] (نماز خواندن با رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم را زیر نظر گرفتم. ایشان را چنین يافتم: قیامش سپس رکوعش سپس اعتدالش بعد از رکوعش سپس سجده سپس نشستن بین دو سجده‌اش سپس دوباره سجده‌اش سپس نشستن قبل از سلام دادن به طرفین؛ در حالی که میزان زمان [میان قرائت و تشهد با طمأنینه در رکوع و سجود و اعتدال بعد از آن‌ها] تقریباً نزدیک به هم بودند) و این افضل است و جای دعا غیر از سجده نیز وجود دارد و آن شتهد است رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم هنگامی که به ابن مسعود رَضِيَ‌اللهُ‌عَنْهُ تشهد می‌آموخت گفت: «ثُمَّ لْيَتَخَيَّرْ مِنَ الدُّعَاءِ»[۲] (سپس هر دعایی که دارد را از الله درخواست کند) پس دعا، کم یا زیاد را بعد از تشهد قبل از سلام دادن قرار بده.

[۱] رواه البخاری (۷۹۲) و مسلم (۴۷۱).

[۲] تخریج آن گذشت.