سه‌شنبه 11 ربیع‌الثانی 1448
۳۱ شهریور ۱۴۰۵
22 سپتامبر 2026

(۱۳۸۲) حکم کسی ‌که هنگام وضو (بسم الله) نگوید و بعد از وضو آن را به یاد آورد

(۱۳۸۲) سوال: کسی ‌که هنگام وضو (بسم الله) نگوید و بعد از وضو آن را به یاد آورد، چه حکمی دارد؟

جواب:

کسی‌ که گفتن (بسم الله) را در ابتدای وضو فراموش کند و آن را پس از پایان وضو به یاد بیاورد، گناهی بر وی نیست و وضویش درست می‌باشد. اگر فرضا از روی عمد نیز گفتن (بسم الله) را ترک کند، درباره‌ی صحت وضویش نزد اهل علم، اختلاف ‌نظر وجود دارد؛ برخی علما می‌گویند: وضویش درست است و ایرادی ندارد زیرا در احادیث بسیاری که در مورد وصف وضوی رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم روایت شده است، چیزی درباره‌ی گفتن (بسم الله) وجود ندارد و حدیث: «لا وُضوءَ لِمَن لَم یَذکُرِ اسمَ اللهِ عَلَیه»[۱] : (کسی که هنگام وضو، نام الله را نگوید، وضو ندارد) از رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم ثابت نیست و حافظ ابن حجر رَحِمَهُ‌الله نیز در کتاب (بلوغ المرام) از امام احمد رَحِمَهُ‌الله نقل می‌کند که گفته است: (در این زمینه، هیچ حدیثی ثابت نیست).

برخی علما نیز گفتن (بسم الله) در ابتدای وضو را واجب می‌دانند و اگر کسی عمدا (بسم الله) نگوید، وضویش درست نیست؛ اما دیدگاه اول (گفتن بسم الله در ابتدای وضو سنت است) به صحت و درستی نزدیک‌تر است لذا اگر کسی آن را بگوید، وضویش بهتر و کامل‌تر است اما اگر نگفت، وضویش درست می‌باشد.


[۱] تخریج آن گذشت.

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: ما حكم من ترك التسمية عند وضوئه، ولم يتذكر إلَّا بعد فراغه من الوضوء؟

فأجاب رحمه الله تعالى: مَن نَسِي التسمية على الوضوء حتى فرغ منه فلا شيء عليه، ووضوؤه ،صحيح، حتى لو فُرِضَ أنه تعمد ترك التسمية عند الوضوء، فإن في صحة وضوئه خلافًا بين العلماء، فمنهم من يقول: إن وضوءه صحيح، ولا شيء عليه، وذلك لأن الأحاديث المتكاثرة عن النبي صلى الله عليه وسلم في وَصْف وضوئه ليس فيها ذكر للتسمية، وحديث: «لا وضوء لمن لم يذكر اسم الله عليه». ليس بثابت مرفوع إلى النبي صلى الله عليه وسلم، كما ذكر الحافظ ابن حجر رحمه الله في بلوغ المرام عن الإمام أحمد رحمه الله أنه قال: «لا يثبت في هذا الباب شيء».

وذهب بعض أهل العلم إلى أن التسمية على الوضوء واجبة، وأنه إذا تعمد تركها لم يصح وضوؤه. ولكن القول الأول أقرب إلى الصواب، أي: إن التسمية على الوضوء سُنة؛ إن أتى بها الإنسان فهو أكمل وأفضل، وإن لم يأتِ بها فوضوؤه صحيح.

مطالب مرتبط:

(۱۳۹۸) لطفا درباره‌ی روش انجام طهارت، قبل و بعد از اذان، توضیح دهید.

روش انجام طهارت قبل از اذان همانند انجام طهارت بعد از اذان است. اگر برای نماز خواندن، قبل از اذان طهارت انجام شود، ایرادی ندارد....

ادامه مطلب …

(۱۳۹۴) حکم وسواس در نیت وضو و تکرار آن

شما را از ادامه دادن به این کار، هشدار می‌دهم؛ زیرا اگر ادامه دهی این مشکل فقط به وضو خلاصه نمی‌شود بلکه به نماز و دیگر عبادت‌ها نیز سرایت می‌کند...

ادامه مطلب …

(۱۴۴۸) حکم نماز فرد ناتوان از وضو و تیمم به سبب عذر جسمی

اگر نتوانست تیمم کند و کسی را هم نداشت که او را تیمم دهد، به همان شکل نماز می‌خواند و گناهی بر وی نیست...

ادامه مطلب …

(۱۳۸۹) گفتن شهادتین هنگام وضو گرفتن چه حکمی دارد؟

گفتن شهادتین بعد از وضو، سنت است و واجب نیست اما ثواب زیادی دارد..

ادامه مطلب …

(۱۳۹۱) حکم بالا بردن انگشت به هنگام گفتن شهادتین بعد از پایان وضو

اصل و دلیلی برای این کار، سراغ ندارم...

ادامه مطلب …

(۱۴۱۶) اگر شخصی در وضو، دست یا پای خود را سه مرتبه شست اما آن عضو پاک نشد، آیا می‌تواند آن را بیشتر بشوید؟

نباید به نیت عبادت، بیش از سه مرتبه بشوید اما نیت و قصدش را تمیز شدن قرار می‌دهد، نه وضو؛ زیرا برای وضو نباید هیچ عضوی را بیش سه مرتبه شست....

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه