(۱۱۰۲) سوال: آن هفتاد هزار نفری که بدون حساب وارد بهشت می‌شوند، چه اوصافی دارند؟ حال اگر کسی یکی از این صفات را نداشته باشد، باید چه کند؟

جواب:

این صفات را پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم بیان کرده‌اند. ایشان فرموده‌اند: «آنها کسانی هستند که از کسی نمی‌خواهند آنها را رقیه کند و از کسی نمی‌خواهند به آنها داغ بزند. بد فالی نمی‌کنند و بر پروردگارشان توکل می‌کنند».[۱] یعنی هنگامی که مریض هستند از کسی در خواست نمی‌کنند آنها را رقیه کند. نیز از کسی نمی‌خواهند که به خاطر درمان بیماری، آنها را داغ کند. همچنین بد فالی نمی‌کنند و اعتمادشان فقط به الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ است و کارهایشان را به او می‌سپارند.

اما رفتن نزد پزشک برای مداوا شدن وارد این مسئله نمی‌شود. زیرا پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم نفرمود: کسانی که به دنبال مداوا شدن نمی‌روند، بلکه فرمود: کسانی که  درخواست داغ شدن و رقیه شدن نمی‌کنند. البته در صورتی که شخص وقتی نزد پزشک می‌رود، قلبش به پزشک تعلق پیدا کند و شفا را وابسته به او بداند و امید و ترسش از بیماری به حرف پزشک باشد، در این صورت توکلش ناقص است. بنا بر این شایسته است انسانی که نزد پزشک می‌رود، معتقد باشد که پزشک فقط سبب می‌باشد و مسبب و شفا دهنده الله است تا نقصی در توکلش به وجود نیاید.

***

[۱]  صحیح بخاری: کتاب الطب، باب من لم یرق، حدیث شماره (۵۴۲۰). همچنین صحیح مسلم: کتاب الإیمان، باب الدلیل علی دخول طوائف من المسلمین الجنة بغیر حساب و لا عذاب، حدیث شماره (۲۲۰)، از ابن عباس رَضِيَ‌اللهُ‌عَنْهُمَا با این لفظ: «هُمُ الَّذِينَ لَا يَسْتَرْقُونَ، ‌وَلَا ‌يَتَطَيَّرُونَ، وَلَا يَكْتَوُونَ، وَعَلَى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ».