چهارشنبه 19 ذیقعده 1447
۱۶ اردیبهشت ۱۴۰۵
6 می 2026

(۹۲۵) نسیء در سوره توبه به چه معناست؟

(۹۲۵) سوال: نسیء در: {إِنَّمَا النَّسِيءُ زِيَادَةٌ فِي الْكُفْرِ} [توبه: ٣٧]: (همانا به تأخیر افکندن، فزونی در کفر است)، به چه معناست؟

جواب:

این آیه: {إِنَّمَا النَّسِيءُ زِيَادَةٌ فِي الْكُفْرِ يُضَلُّ بِهِ الَّذِينَ كَفَرُوا يُحِلُّونَهُ عَامًا وَيُحَرِّمُونَهُ عَامًا لِيُوَاطِئُوا عِدَّةَ مَا حَرَّمَ اللَّهُ} [توبه: ٣٧]. (همانا به تأخیر افکندن (و جا به جایی ماه‌های حرام) فزونی در کفر است؛ کسانی که کافر شدند، به وسیله‌ی آن گمراه می‌شوند. یک سال؛ آن را حلال، و سالی آن را حرام می‌کنند، تا مطابق با تعداد ماه‌هایی شود که الله تحریم کرده است). چهار ماه حرام وجود دارد که جنگیدن در آنها حرام است. این چهار ماه عبارتند از: ذوالقعده، ذوالحجه، محرم و رجب. نسیء این است که در جاهلیت، قصد جنگیدن در محرم را می‌کردند. اما می‌دانستند که این ماه، ماه حرام است. پس می‌گفتند: حرمت این ماه را به ماه صفر تغییر می‌دهیم. در نتیجه با این حربه، حرمت محرم را به ماه دیگری می‌انداختند و در محرم می‌جنگیدند.

بعد می‌گفتند: ما به جای محرم صفر را حرام نمودیم. این تاخیر حرمت از ماه محرم به ماه صفر است که الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ در مورد آن فرموده: {زِيَادَةٌ فِي الْكُفْرِ}. زیرا تغییر چیزی است که الله عَزَّوَجَلَّ حرام کرده و حکم تحریم را از زمانی به زمان دیگر موکول نموده. به همین خاطر الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ فرمودند: {إِنَّمَا النَّسِيءُ زِيَادَةٌ فِي الْكُفْرِ يُضَلُّ بِهِ الَّذِينَ كَفَرُوا يُحِلُّونَهُ عَامًا وَيُحَرِّمُونَهُ عَامًا لِيُوَاطِئُوا عِدَّةَ مَا حَرَّمَ اللَّهُ}. می‌گویند: ما جنگ را در چهار ماه سال حرام نمودیم: {فَيُحِلُّوا مَا حَرَّمَ اللَّهُ} [توبه: ٣٧]: (پس حلال می‌کنند آنچه را الله حرام کرده). یعنی: به عنوان مثال در ماه محرم که جزء ماه‌های حرام است، جنگ را حلال می‌کردند.

***

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: ما هو النسيء في قوله تعالى: ﴿ إِنَّمَا النَّسِيءُ زيادة ﴾ [التوبة: ٣٧]؟

فأجاب رحمه الله تعالى : قوله تعالى ﴿إِنَّمَا النَّسِيءُ زِيَادَةٌ فِي الْكُفْرِ يُضَلُّ بِهِ الَّذِينَ كَفَرُوا يُحِلُونَهُ عَامًا وَيُحَرِّمُونَهُ عَامَّا لِيُوَاطِعُوا عِدَّةَ مَا حَرَّمَ اللَّهُ ﴾ [التوبة: ٣٧]، النسيء هو أن الأربعة الأشهر الحرم يحرم فيها القتال، وهي: ذو القعدة، وذو الحجة، والمحرم، ورجب. فكانوا في الجاهلية إذا أرادوا القتال في المحرم – وهم يعتقدون أنه حرام قالوا: نؤجل تحريم هذا الشهر – أعني: شهر المحرم – إلى صفر، فيؤجلونه ويقاتلون في المحرم ، ويقولون: نحن حَرَّمْنَا بدله صَفَرًا، وهذا تأخير للتحريم من شهر محرم إلى شهر صفر، وقد قال الله تعالى عنه: زيَادَةٌ فِي الكُفْرِ ، لأنه تغيير لما حرم الله -عز وجل-، ونقل للتحريم من زمن إلى زمن آخر، ولهذا قال الله تعالى: إنه ﴿ زِيَادَةٌ فِي الْكُفْرِ يُضَلُّ بِهِ الَّذِينَ كَفَرُوا يُحِلُّونَهُ عَامًا وَيُحَرِّمُونَهُ عَامًا لِيُوَاطِعُوا عِدَّةَ مَا حَرَّمَ اللَّهُ ﴾  فيقولون: نحن حَرَّمْنَا القتال في أربعة أشهر من السنة ﴿ فَيُحِلُّوا مَا حَرَّمَ الله ﴾ يعني: يُحِلُّوا القتال في الْمُحَرَّمِ مثلًا.

مطالب مرتبط:

(۹۲۶) فزونی در کفر چگونه است؟

کفر نیز مانند ایمان کم و زیاد می‌شود. ایمان به وسیله‌ی طاعت، زیاد و با ارتکاب معاصی، کم می‌شود. کفر نیز به خاطر گناهانی که مزید بر اصل کفر هستند، بیشتر می‌شود

ادامه مطلب …

(۹۲۲) برائت از مشرکین در سوره توبه

منظور مشرکینی است که بین آنها و پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم پیمانی مبنی بر این که با آنها جنگ نشود. در اینجا می‌گوید که این پیمان لغو شده است.

ادامه مطلب …

(۹۲۷) جا به جایی ماه‌های حرام در جاهلیت

آنها در جاهلیت ماه محرم را به تأخیر می‌انداختند. آنها آن را حلال می‌کردند و حرمت آن را در ماه صفر قرار داده می‌گفتند: ما چهار ماه در سال را حرام قرار داده‌ایم.

ادامه مطلب …

(۹۲۴) آیا حکم ماه‌های حرام نسخ شده است؟

علما پیرامون جنگ در این ماه‌ها اختلاف دارند؟ آیا نسخ شده؟ جمهور اهل علم می‌گویند که نسخ شده؛ زیرا الله به صورت عام دستور به جنگ با مشرکین می‌دهد.

ادامه مطلب …

(۹۲۸) پرداخت زکات به همسر به خاطر همکاری

بر مسلمان واجب است احکام الهی در عبادات را قبل از اینکه انجام دهد، بداند تا بتواند الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ را بر اساس بصیرت عبادت کند.

ادامه مطلب …

(۹۲۱) بسم الله الرحمن الرحیم اول سوره توبه

قرائت بسم الله الرحمن الرحیم در ابتدای سوره‌ی توبه درست نیست؛ زیرا صحابه رَضِيَ‌اللهُ‌عَنْهُم زمان کتابت مصحف، بسم الله الرحمن الرحیم را ننوشتند.

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه