پنج‌شنبه 25 جمادی‌الاول 1448
۱۴ آبان ۱۴۰۵
5 نوامبر 2026

(۵۴۶) آیا نام‌گذاری به (عبد الحارث) شرك است؟

(۵۴۶) سوال: در کتابی خواندم که نام‌گذاری به (عبد الحارث) شرك است؛ نظر شما در این باره چیست؟ لطفا توضیح دهید که چگونه شرک به شمار می‌رود؟

جواب:

نام‌گذاری “عبد الحارث” نسبت دادن عبودیت و بندگی به مخلوق است؛ زیرا “حارث” از صفت‌های مخلوق است؛ الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ می‌فرماید: {أَفَرَأَيْتُمْ مَا تَحْرُثُونَ} [الواقعه: ۶۳]: (آیا به چیزی که می‌کارید، نگاه کرده‌اید؟) پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم نیز فرمود: «وَأَصدَقُها حارث وهمام»۱ : (درست‌ترین نام‌ها، حارث و هَمّام است) آوردن واژه‌ی عبد با اسمی غیر از اسم‌های الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ شرك است؛ زیرا عبودیت فقط برای الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ است. بنابراین جایز نیست که انسان، فرزندش را با چنان نام نهد که بنده و عبادت‌گزار غير الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ باشد. ابن حزم رَحِمَهُ‌الله می‌گوید: “علما اجماع و اتفاق دارند که هر اسمی که در آن نسبت عبادت برای غير الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ باشد، حرام است و فقط در مورد حرام بودن اسم عبد المطلب، اختلاف نظر دارند” دیدگاه راجح و صحیح این است که تمامی این نام‌ها (حتی عبد المطلب) جایز نیست اما این که پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم فرمود: «أنا النَّبِیُّ لاَ كَذِب، أنا ابنُ عَبدِ المُطَّلِب»۲ » : (من پیامبر هستم، نه دروغ‌گو؛ من فرزند عبد المطلب هستم) این سخن برای بیان خبر است، نه برای نام‌گذاری.

به همین خاطر اگر نام پدر کسی از ترکیب عبد با اسمی غير از اسم‌های الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ باشد و امکان تغییر اسم این پدر نباشد، صحیح است که گفته شود: فلانی پسر عبد فلان یا فلانی پسر عبد فلان چیز؛ زیرا این برای خبر است و نام‌گذاری یا تأیید آن نیست و پوشیده نیست که باب بیان خبر نزد اهل علم، وسیع‌تر از باب انشاء و ایجاد است.

***


  1. مسند احمد: (۳۷۷/۳۱، شماره (۱۹۰۳۲) / سنن أبوداود: كتاب الأدب، باب في تغيير الأسماء، شماره (٤٩٥٠). ↩︎
  2. صحیح بخاری: كتاب الجهاد والسير، باب من قاد دابة غيره في الحرب، شماره (٢٨٦٤) / صحیح مسلم: كتاب الجهاد والسير، باب في غزوة حنين، شماره (١٧٧٦). ↩︎

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

تقول السائلة من السودان: قرأتُ في بعض الكتب أن التسمي بعبد الحارث من الشرك، ما قولكم في ذلك، مع بيان كيف يكون من الشرك؟

فأجاب رحمه الله تعالى: التسمي بعبد الحارث من باب إضافة العبودية للمخلوق؛ لأن الحارث من أوصاف المخلوق، قال الله تعالى: ﴿ أَفَرَهَيْتُمُ مَا تَحْرُثُونَ ﴾ [الواقعة: ٦٣]. وقال النبي صلى الله عليه وسلم: «وَأَصْدَقُهَا حَارِتٌ وَهمام». والتعبيد لغير الله تعالى شرك؛ لأن العبودية لا تكون إلا لله وحده، فلا يجوز للإنسان أن يُسمِّيَ ولدَه مُعبدا لغير الله.

قال ابن حزم الله رحمه الله: أجمعوا على تحريم كل اسم معبد لغير الله حاشا عبد المطلب». يعني: فإنهم مختلفون فيه والصحيح أنه لا يجوز التعبيد ولا لعبد المطلب. وأما قول النبي صلى الله عليه وسلم: «أَنَا النَّبِيُّ لَا كَذِبْ، أَنَا ابْنُ عَبْدِ الْمُطَّلِبْ».

فهذا من باب الإخبار، وليس من باب إنشاء التسمية.

ولهذا لو قدر أن أحدًا له والد مُعبَّد لغير الله ، وكان هذا الوالد لا يمكن تغيير اسمه، فإنه يصح أن يقال: هو فلان بن عبد فلان أو ابن عبد الشيء الفلاني. لأن هذا من باب الإخبار، وليس من باب إنشاء التسمية، والمعروف عند أهل العلم أن باب الإخبار أوسع من باب الإنشاء.

مطالب مرتبط:

(۵۵۳) حکم بکاربردن کلمه “رَضِيَ اللهُ عَنهُ” بعد از نام بردن از صحابه

واجب نیست هرگاه نام صحابه برده شود، "رَضِيَ اللهُ عَنهُ" بگوییم؛ اما از جمله حقوق صحابه رَضِيَ‌اللهُ‌عَنْهُم بر ما این است که برایشان دعا کنیم.

ادامه مطلب …

(۵۶۲) حکم عبارت: «حُمِلَ إلَى مَثوَاهُ الأَخيرُ»

این عبارت، اشکال بزرگی دارد اگر مردم معنایش را بدانند و منظورشان همان معنا باشد؛ زیرا این سخن بدین معنا است که قبر، آخرین مرحله و جایگاه انسان است در حالی که چنین نیست بلکه قبر، فقط مزار و گذرگاه به شمار می‌رود و سرای آخر، بهشت یا دوزخ است.

ادامه مطلب …

(۵۵۱) آیا “ادیان زمینی” باطل؟

بله، حتی ادیان آسمانی که در زمان خود بر حق بوده‌اند، الان با آمدن اسلام، منسوخ گردیده‌اند.

ادامه مطلب …

(۵۴۲) حکم نام نهادن انسان به نام‌های (عزيز، حكيم و عادل)

بله، جایز است که انسان به این نام‌ها نام نهاده شود البته به شرطی که معنای اصلی که از آن مشتق شده است در نظر گرفته نشود بدین صورت که فقط یک اسم، شمرده شود. برخی صحابه  نیز چنین اسم‌هایی داشتند.

ادامه مطلب …

(۵۳۱) نظرتان درباره‌ی عبارت: : “(ای الله! از علمی که سودی ندارد به تو پناه می‌برم)” چیست؟

منظور علمی است که با قید (غیر سودمند) وصف شده است زیرا علم، سودمند یا زیان‌بار است

ادامه مطلب …

(۵۳۷) حکم این سخن: “الله ما را امتحان و آزمایش نکند” چیست؟

منظور از آزمایش و امتحانی که در سؤال مطرح شد، امتحان و آزمایش در شر و بدی است لذا گفتن آن با این معنا، ایرادی ندارد. زیرا انسان از الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ می‌خواهد که او را به چیزهای ناخوشایند و بد، دچار نکند.

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه