چهارشنبه 22 صفر 1448
۱۴ مرداد ۱۴۰۵
5 آگوست 2026

(۵۶۵) حکم گفتن “شكراً “: (متشکرم)

(۵۶۵) سوال: آیا گفتن “شكراً “: (متشکرم) به کسی ‌که کار خوبی برایمان انجام ‌دهد، جایز است یا این که شکر و تشکر، فقط مخصوص الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ است؟

جواب:

جایز است به کسی که در حق ما خوبی انجام داد، بگوییم: “شكراً“: (متشکرم) یا “شَكَرَ اللهُ إلَيكَ: (الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ به تو پاداش دهد) و… ؛ الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ می‌فرماید: {أَنْ اشْكُرْ لِي وَلِوَالِدَيْكَ} [لقمان: ۱۴]: (که من و پدر و مادرت را شکر کنی) بنابراین الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ شكر را برای خود و الدین اثبات نموده است. اما بهترین تشکر، این است که بگویید: “جَزَاكَ اللهُ خَيراً“: (الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ به تو پاداش خیر عطا نماید) زیرا در سنت چنین آمده است اما گفتن “متشکرم” سودی جز تشکر برای فرد نیکوکار ندارد؛ ولی اگر بگوید: “جَزَاكَ اللهُ خَيراً” یا “جَزَاكَ عَنِّي خَيراً” برای هر دو شخص (تشکر کننده و کسی که نیکی کرده است) فایده دارد.

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

تقول السائلة من الأفلاج: هل يجوز أن نقول كلمة “شكرًا” لمن عمل لصاحبه معروفًا ؟ أم أنها من خصائص الله -عز وجل-؟

فأجاب رحمه الله تعالى: يجوز أن نقول لمن أسدى إلينا معروفًا: شكرًا. أو شكر الله إليك. أو ما أشبه ذلك، قال الله تعالى: ﴿ أَنِ اشْكُرْ لي ولو لديك ﴾ [القمان: ١٤]. فأثبت الله الشكر له وللوالدين، لكن خير منها أن تقول له: جزاك الله خيرا. لأن هذا الذي وردت به السُّنة، أما كلمة «شكرًا» فماذا يستفيد منها الذي أسدى المعروف؟ لا يستفيد شيئًا، إلا أن الذي حصل له المعروف يتشكر من هذا فقط، لكن إذا قال: جزاك الله خيرا. أو: جزاك عني خيرا. صارت في هذا فائدة للطرفين؛ للمُسدِي المعروف، وللمسدّى إليه.

مطالب مرتبط:

(۵۶۲) حکم عبارت: «حُمِلَ إلَى مَثوَاهُ الأَخيرُ»

این عبارت، اشکال بزرگی دارد اگر مردم معنایش را بدانند و منظورشان همان معنا باشد؛ زیرا این سخن بدین معنا است که قبر، آخرین مرحله و جایگاه انسان است در حالی که چنین نیست بلکه قبر، فقط مزار و گذرگاه به شمار می‌رود و سرای آخر، بهشت یا دوزخ است.

ادامه مطلب …

(۵۵۳) حکم بکاربردن کلمه “رَضِيَ اللهُ عَنهُ” بعد از نام بردن از صحابه

واجب نیست هرگاه نام صحابه برده شود، "رَضِيَ اللهُ عَنهُ" بگوییم؛ اما از جمله حقوق صحابه رَضِيَ‌اللهُ‌عَنْهُم بر ما این است که برایشان دعا کنیم.

ادامه مطلب …

(۵۴۲) حکم نام نهادن انسان به نام‌های (عزيز، حكيم و عادل)

بله، جایز است که انسان به این نام‌ها نام نهاده شود البته به شرطی که معنای اصلی که از آن مشتق شده است در نظر گرفته نشود بدین صورت که فقط یک اسم، شمرده شود. برخی صحابه  نیز چنین اسم‌هایی داشتند.

ادامه مطلب …

(۵۵۲) حکم نامگذاری مکه مکرمه “سرزمین ادیان آسمانی”

این تعبير، باطل است زیرا پیامبران بني اسرائيل از جمله موسى عَلَيْهِ‌السَّلَام و عيسى عَلَيْهِ‌السَّلَام در سرزمین شام بوده‌اند، و نه در مکه.

ادامه مطلب …

(۵۳۴) حکم گفتن این دعا: “ای الله! از تو نمی‌خواهیم که قضا و قدر خود را تغییر دهی؛ بلکه لطف در آن را از تو می‌خواهیم”

ین دعا را قبول ندارم بلکه نظرم بر حرام بودن آن است. این  سخن از آن‌چه رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم از آن نهی و منع نموده است نیز سنگین‌تر است .

ادامه مطلب …

(۵۳۲) – آیا عبارت “کسی که کفر را نقل می‌کند، کافر نیست” صحیح است؟

این عبارت، حديث رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم نیست بلکه سخن علما است که صحیح می‌باشد؛ بدین معنا است که: کسی که سخن کافران را نقل قول کند، کافر نمی‌شود.

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه