دوشنبه 22 جمادی‌الاول 1448
۱۱ آبان ۱۴۰۵
2 نوامبر 2026

(۵۶۵) حکم گفتن “شكراً “: (متشکرم)

(۵۶۵) سوال: آیا گفتن “شكراً “: (متشکرم) به کسی ‌که کار خوبی برایمان انجام ‌دهد، جایز است یا این که شکر و تشکر، فقط مخصوص الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ است؟

جواب:

جایز است به کسی که در حق ما خوبی انجام داد، بگوییم: “شكراً“: (متشکرم) یا “شَكَرَ اللهُ إلَيكَ“: (الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ به تو پاداش دهد) و… ؛ الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ می‌فرماید: {أَنْ اشْكُرْ لِي وَلِوَالِدَيْكَ} [لقمان: ۱۴]: (که من و پدر و مادرت را شکر کنی) بنابراین الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ شكر را برای خود و الدین اثبات نموده است. اما بهترین تشکر، این است که بگویید: “جَزَاكَ اللهُ خَيراً“: (الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ به تو پاداش خیر عطا نماید) زیرا در سنت چنین آمده است اما گفتن “متشکرم” سودی جز تشکر برای فرد نیکوکار ندارد؛ ولی اگر بگوید: “جَزَاكَ اللهُ خَيراً” یا “جَزَاكَ عَنِّي خَيراً” برای هر دو شخص (تشکر کننده و کسی که نیکی کرده است) فایده دارد.

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

تقول السائلة من الأفلاج: هل يجوز أن نقول كلمة “شكرًا” لمن عمل لصاحبه معروفًا ؟ أم أنها من خصائص الله -عز وجل-؟

فأجاب رحمه الله تعالى: يجوز أن نقول لمن أسدى إلينا معروفًا: شكرًا. أو شكر الله إليك. أو ما أشبه ذلك، قال الله تعالى: ﴿ أَنِ اشْكُرْ لي ولو لديك ﴾ [القمان: ١٤]. فأثبت الله الشكر له وللوالدين، لكن خير منها أن تقول له: جزاك الله خيرا. لأن هذا الذي وردت به السُّنة، أما كلمة «شكرًا» فماذا يستفيد منها الذي أسدى المعروف؟ لا يستفيد شيئًا، إلا أن الذي حصل له المعروف يتشكر من هذا فقط، لكن إذا قال: جزاك الله خيرا. أو: جزاك عني خيرا. صارت في هذا فائدة للطرفين؛ للمُسدِي المعروف، وللمسدّى إليه.

مطالب مرتبط:

(۵۴۱) حكم گفتن عبارت: “خوشبختی و فرزندان نصیبتان باد” به عروس و داماد

نظرم این است که گفتن این عبارت، روی‌گردانی از چیزی است که در سنت برای تبریک ازدواج، وارد شده است.

ادامه مطلب …

(۵۳۷) حکم این سخن: “الله ما را امتحان و آزمایش نکند” چیست؟

منظور از آزمایش و امتحانی که در سؤال مطرح شد، امتحان و آزمایش در شر و بدی است لذا گفتن آن با این معنا، ایرادی ندارد. زیرا انسان از الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ می‌خواهد که او را به چیزهای ناخوشایند و بد، دچار نکند.

ادامه مطلب …

(۵۴۳) حکم استفاده از صفات الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ برای اشخاص

ایرادی ندارد و بلکه جایز است؛ صفات الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ هیچ شباهتی به صفات مخلوقات ندارد؛ زیرا صفات خالق، شایسته‌ی خود او است و صفات مخلوقات نیز مناسب آنان است.

ادامه مطلب …

(۵۶۲) حکم عبارت: «حُمِلَ إلَى مَثوَاهُ الأَخيرُ»

این عبارت، اشکال بزرگی دارد اگر مردم معنایش را بدانند و منظورشان همان معنا باشد؛ زیرا این سخن بدین معنا است که قبر، آخرین مرحله و جایگاه انسان است در حالی که چنین نیست بلکه قبر، فقط مزار و گذرگاه به شمار می‌رود و سرای آخر، بهشت یا دوزخ است.

ادامه مطلب …

(۵۶۷) حکم شرع در مورد عبارت: “از شانس و طالع خوب است که چنین و چنان شد”

این تعبیر کسانی است که به ستارگان اعتقاد دارند و در پیش‌بینی نحس و خوب برای شخص به طالع و محل طلوع ستارگان، تکیه می‌کنند. شایسته نیست که مسلمان چنین حرفی را بگوید بلکه این حرف به حرام بودن نزدیک‌تر است تا این که مکروه باشد.

ادامه مطلب …

(۵۴۴) حکم اسم “محسن” برای اشخاص

نام‌گذاری به آن تا زمانی که قصد شخص، فقط اسم باشد، ایرادی ندارد زیرا از جمله اصحاب پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم شخصی بود که حكيم نام داشت در حالی که حكيم از نام‌های الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ است.

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه